Kilka lat temu, kiedy jeszcze moje zdrowie by\u0142o w miar\u0119 stabilne bra\u0142am czynny udzia\u0142 w licznych konferencjach, pogadankach na temat autyzmu. B\u0119d\u0105c prelegentem zawsze stara\u0142am si\u0119 dopasowa\u0107 przekaz do grona s\u0142uchaczy. Najmilej wspominam kontakty z dzie\u0107mi, kt\u00f3re swoj\u0105 szczero\u015bci\u0105 ujmowa\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tam spotkanie w jednej ze szk\u00f3\u0142. Zaproszono dzieci, m\u0142odzie\u017c z tzw. trudnych rodzin. Ich \u017cycie nie by\u0142o bajk\u0105. Chocia\u017c byli zdrowi w domach panowa\u0142a przykra atmosfera. Alkohol, narkotyki, brak wzorc\u00f3w od Mamy, Taty. W szkole starano si\u0119 zapewni\u0107 dzieciom pomoc psychologiczn\u0105. Dostawa\u0142y ciep\u0142e posi\u0142ki. Cz\u0119sto jedyne, kt\u00f3re zjada\u0142y w danym dniu. Grono pedagogiczne dyskretnie przekazywa\u0142o odzie\u017c. Pi\u0119kna atmosfera w tej plac\u00f3wce o\u015bwiatowej. Opowiada\u0142am o tolerancji, ci\u0119\u017ckiej pracy dzieci zaburzonych, aby nauczy\u0142y si\u0119 wsp\u00f3\u0142uczestnictwa w grupie. W lu\u017anej rozmowie czternastoletni ch\u0142opiec opowiedzia\u0142 o swoich t\u0142umionych emocjach. Nigdy tych s\u0142\u00f3w nie zapomn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Pani tak m\u00f3wi o niepe\u0142nosprawnych, a ja\u2026. jestem zdrowy, ale chyba bardziej chory od nich. Mnie nikt nie kocha. Mo\u017ce troch\u0119 babcia i starsza siostra. Nawet ksi\u0105\u017cki i zeszyty w szkole mam i tutaj w \u015bwietlicy lekcje odrabiam. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce Ojciec je spali, albo sprzeda na w\u00f3dk\u0119. M\u00f3wi\u0142a Pani, \u017ce dzieci z autyzmem boj\u0105 si\u0119 ha\u0142asu, d\u017awi\u0119k\u00f3w, kt\u00f3re ich dra\u017cni\u0105. \u00a0Mnie te\u017c dra\u017cni ha\u0142as. I to jak. Najbardziej jak rodzice krzycz\u0105. Uciekam wtedy. Chodz\u0119 mi\u0119dzy domami, pytam ludzi o godzin\u0119. Wracam, kiedy rodzice zasn\u0105, albo si\u0119 nie k\u0142\u00f3c\u0105. I jeszcze Pani m\u00f3wi\u0142a, \u017ce nie wolno nikogo krytykowa\u0107 za nic. A mnie ci\u0105gle kto\u015b krytykuje. M\u00f3wi\u0105 do mnie \u201e dupek\u201d. Kiedy\u015b, jak mi Pani Ania da\u0142a nowe spodnie, bluzy i buty, to schowa\u0142em w piwnicy. Ubra\u0142em si\u0119 fajnie i poszed\u0142em na miasto. Jeden ch\u0142opak powiedzia\u0142\u2026idzie \u201edupek\u201d, ma nowe ciuchy. Szarpn\u0105\u0142 mnie i powiedzia\u0142, \u017ce ukrad\u0142em. Przecie\u017c nie ukrad\u0142em, tylko dosta\u0142em. Dobrze, \u017ce mi jej nie podar\u0142. Mo\u017ce ja te\u017c mam autyzm? Je\u017celi nikt mnie nie lubi i jakbym co\u015b chcia\u0142, to nie daj\u0119 rady tego zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Schwyci\u0142am Oskara za r\u0119k\u0119. Czu\u0142am, jak dr\u017cy. Mia\u0142am gard\u0142o \u015bci\u015bni\u0119te, ba\u0142am si\u0119 rozp\u0142aka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
–Oskar, jeste\u015b fantastycznym, m\u0105drym ch\u0142opakiem. Musisz jeszcze kilka lat wytrzyma\u0107 w domu. Przetrwa\u0142e\u015b tyle, niczym prawdziwy \u017co\u0142nierz. B\u0119dziesz doros\u0142y, wyprowadzisz si\u0119, zaczniesz pracowa\u0107. Wszystko b\u0119dzie dobrze. Jak b\u0119dziesz mia\u0142 problem, b\u0119dziesz chcia\u0142 porozmawia\u0107 \u2013 popro\u015b Pani\u0105 Asi\u0119. Ona ma do mnie numer. Dzwo\u0144 \u015bmia\u0142o z jej telefonu. Zadzwoni\u0142 wiele razy. Rozmawiali\u015bmy na r\u00f3\u017cne tematy. Ten ch\u0142opiec u\u015bwiadomi\u0142 mi jeszcze bardziej, jak wielk\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu spe\u0142nia prosta, szczera Mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Dzieci zaburzone autyzmem nie zawsze poprawnie odczytuj\u0105 nasze emocje. Dysfunkcja umys\u0142u blokuje rozumienie przekazu. Bolesne, \u017ce dzieci w pe\u0142ni zdrowe cierpi\u0105 z winy niedojrza\u0142ych rodzic\u00f3w. Odrzucenie dotyka r\u00f3\u017cne \u015brodowiska. Marz\u0119, aby wszystkie dzieci mia\u0142y zapewniony odpowiedni rozw\u00f3j, nie zazna\u0142y samotno\u015bci, braku poczucia bezpiecze\u0144stwa, mi\u0142o\u015bci. Dzieci zaburzone, chore, jak i te zdrowe\u2026, ale to tylko moje marzenia.<\/p>\n\n\n\n
Ludzie powinni sobie pomaga\u0107. Powinni by\u0107 dla siebie mostami wsparcia. Smakiem herbaty i pocieszeniem, kiedy \u017cycie p\u0142ata figle i wierci dziur\u0119 w brzuchu. Kiedy brudne k\u0142ody rzuca pod nogi los. Ludzie powinni mie\u0107 dobre serca i dobre oczy. Dobrze pouk\u0142adane w g\u0142owach. Powinni wyci\u0105ga\u0107 d\u0142onie i my\u015bli w stron\u0119 drugiego cz\u0142owieka, \u017ceby podarowa\u0107 s\u0142owo, chwil\u0119, spotkanie, smak. Tak wa\u017cna jest przecie\u017c obecno\u015b\u0107 i rozmowa. \u017bycie mog\u0142oby by\u0107 takie pi\u0119kne, gdyby\u015bmy si\u0119 wzajemnie zauwa\u017cali. <\/p>
Kaja Kowalewska<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n