{"id":8073,"date":"2016-06-01T09:42:14","date_gmt":"2016-06-01T09:42:14","guid":{"rendered":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=8073"},"modified":"2016-06-01T09:42:14","modified_gmt":"2016-06-01T09:42:14","slug":"najpiekniejsze-zyczenia-z-okazji-dnia-dziecka","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=8073","title":{"rendered":"NAJPI\u0118KNIEJSZE \u017bYCZENIA Z OKAZJI DNIA DZIECKA"},"content":{"rendered":"

\"Zdj\u0119cie1885\"<\/a><\/p>\n

Wszystkim Dzieciom w Dniu Waszego \u015awi\u0119ta sk\u0142adam Serdeczne \u017byczenia.<\/span> <\/strong><\/p>\n

\u017bycz\u0119 Wam, aby najpi\u0119kniejszy okres \u017cycia trwa\u0142 jak najd\u0142u\u017cej. Aby ka\u017cdy dzie\u0144 wnosi\u0142 tylko chwile beztroskiej rado\u015bci, zabawy, uciechy.<\/p>\n

Jeste\u015bcie sensem \u017cycia nas- doros\u0142ych. Tylko Wy potraficie sprawi\u0107, \u017ce w nat\u0142oku wielu spraw potrafimy si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107. Zapewniamy, \u017ce ka\u017cde z Was jest kim\u015b wyj\u0105tkowym. Bywaj\u0105 dni, \u017ce nie okazujemy tego uczucia tak, jak na to zas\u0142ugujecie.<\/p>\n

Przepraszamy za chwile, kt\u00f3re mog\u0142y Wam sprawi\u0107 przykro\u015b\u0107 z naszej strony. Nie powinny si\u0119 zdarzy\u0107 \u2013 wiemy. Wstyd nam doros\u0142ym, \u017ce takie te\u017c bywaj\u0105.<\/p>\n

Przytulam najmocniej jak potrafi\u0119 do swojego serca \u2013 male\u0144kie i du\u017ce, zdrowe i chore \u2013 Nasze Dzieci.<\/strong><\/span><\/p>\n

Kiedy patrz\u0119, jak \u015bpisz<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Moje drogie dziecko, w\u015blizgn\u0119\u0142am si\u0119 do twojego pokoju, by usi\u0105\u015b\u0107 przy tobie, kiedy \u015bpisz, i popatrze\u0107, jak twoje kruche cia\u0142ko wznosi si\u0119 i opada w rytmicznym oddechu. Oczy masz ufnie przymkni\u0119te, a twoj\u0105 anielsk\u0105 twarzyczk\u0119 otaczaj\u0105 mi\u0119kkie, jasne loki. Chwil\u0119 temu, kiedy pracowa\u0142am w gabinecie, ogarn\u0105\u0142 mnie smutek, gdy wspomina\u0142am wydarzenia dzisiejszego dnia. Nie mog\u0142am ju\u017c d\u0142u\u017cej skoncentrowa\u0107 si\u0119 na pracy, tote\u017c przysz\u0142am, by porozmawia\u0107 z tob\u0105 w tej ciszy, kiedy tak sobie odpoczywasz.<\/p>\n

Rano nazwa\u0142am ci\u0119 guzdra\u0142\u0105, kiedy za bardzo si\u0119 oci\u0105ga\u0142e\u015b i zbyt wolno ubiera\u0142e\u015b. Zbeszta\u0142am ci\u0119 za to, \u017ce znowu zapodzia\u0142e\u015b gdzie\u015b swoj\u0105 kartk\u0119 na lunch, i sprz\u0105tn\u0119\u0142am \u015bniadanie ze sto\u0142u z naburmuszon\u0105 min\u0105, bo poplami\u0142e\u015b sobie koszulk\u0119. „Znowu?” \u2013 westchn\u0119\u0142am. Ty za\u015b u\u015bmiechn\u0105\u0142e\u015b si\u0119 do mnie niewinnie i powiedzia\u0142e\u015b: „Cze\u015b\u0107, mamo!”<\/p>\n

Po po\u0142udniu wykonywa\u0142am telefony, a ty ustawi\u0142e\u015b swoje zabawki w r\u00f3wniutkie rz\u0119dy na \u0142\u00f3\u017cku, gestykulowa\u0142e\u015b i \u015bpiewa\u0142e\u015b sobie.<\/p>\n

Wpad\u0142am zez\u0142oszczona do twojego pokoju i zagrzmia\u0142am, by\u015b przesta\u0142 wreszcie ha\u0142asowa\u0107. Potem sp\u0119dzi\u0142am kolejn\u0105 d\u0142ug\u0105 godzin\u0119 przy telefonie. „Zabieraj si\u0119 do odrabiania pracy domowej”, rykn\u0119\u0142am niczym jaki\u015b sier\u017cant, „i przesta\u0144 marnowa\u0107 tyle czasu”. „Dobra, mamo”, odpowiedzia\u0142e\u015b skruszony, siadaj\u0105c sztywno przy biurku z d\u0142ugopisem w r\u0119ku. Potem nie dochodzi\u0142y ju\u017c z twojego pokoju \u017cadne odg\u0142osy.<\/p>\n

Wieczorem, kiedy ci\u0105g\u0142e jeszcze pracowa\u0142am, podszed\u0142e\u015b do mnie z wahaniem. „Poczytasz mi dzisiaj, mamo?” – zapyta\u0142e\u015b z nadziej\u0105 w g\u0142osie. „Nie dzisiaj”, odpowiedzia\u0142am gwa\u0142townie. „Tw\u00f3j pok\u00f3j, to istne pobojowisko! Czy za ka\u017cdym razem musz\u0119 ci o tym przypomina\u0107?”<\/p>\n

Z pochylon\u0105 g\u0142ow\u0105, pow\u0142\u00f3cz\u0105c nogami, odszed\u0142e\u015b do swojego pokoju. Za jaki\u015b czas wr\u00f3ci\u0142e\u015b i zerkn\u0105\u0142e\u015b do gabinetu. „A teraz, o co chodzi?” – zapyta\u0142am wzburzonym g\u0142osem.<\/p>\n

Nie odpowiedzia\u0142e\u015b ani s\u0142owem, tylko wkroczy\u0142e\u015b do pokoju, zarzuci\u0142e\u015b mi ramiona na szyj\u0119 i poca\u0142owa\u0142e\u015b w policzek. „Dobranoc, mamo, kocham ci\u0119”, wyszepta\u0142e\u015b, mocno si\u0119 do mnie przytulaj\u0105c. Po chwili znikn\u0105\u0142e\u015b tak szybko, jak si\u0119 pojawi\u0142e\u015b.<\/p>\n

Siedzia\u0142am potem ze wzrokiem utkwionym w swojej pracy i czu\u0142am, jak ogarniaj\u0105 mnie wyrzuty sumienia. W kt\u00f3rym momencie zatraci\u0142am rytm dnia i za jak\u0105 cen\u0119? Nic nie uczyni\u0142e\u015b, by wprawi\u0107 mnie w taki nastr\u00f3j. By\u0142e\u015b tylko dzieckiem, zaj\u0119tym procesem dorastania i uczenia si\u0119. Zagubi\u0142am si\u0119 dzisiaj w doros\u0142ym \u015bwiecie odpowiedzialno\u015bci i obowi\u0105zk\u00f3w i zabrak\u0142o mi ju\u017c si\u0142, kt\u00f3re powinnam ofiarowa\u0107 tobie. Dzisiaj sta\u0142e\u015b si\u0119 moim nauczycielem. Udzieli\u0142e\u015b mi cennej lekcji swoj\u0105 niewyczerpan\u0105 ch\u0119ci\u0105, by podbiec i poca\u0142owa\u0107 mnie na dobranoc, nawet po tak m\u0119cz\u0105cym dniu chodzenia na palcach wok\u00f3\u0142 moich humor\u00f3w.<\/p>\n

Teraz za\u015b, kiedy patrz\u0119, jak \u015bpisz, pragn\u0119, by ten dzie\u0144 zacz\u0105\u0142 si\u0119 od nowa. Jutro potraktuj\u0119 ciebie z takim zrozumieniem, jakie ty mi dzi\u015b okaza\u0142e\u015b, abym mog\u0142a by\u0107 prawdziw\u0105 mam\u0105. Rano przywitam ci\u0119 ciep\u0142ym u\u015bmiechem, po szkole zach\u0119c\u0119 s\u0142owem otuchy, wieczorem utul\u0119 do snu ciekaw\u0105 historyjk\u0105. Roze\u015bmiej\u0119 si\u0119, kiedy ty b\u0119dziesz si\u0119 \u015bmia\u0142, zap\u0142acz\u0119, kiedy b\u0119dziesz p\u0142aka\u0142. Jutro ju\u017c nie zapomn\u0119, \u017ce wci\u0105\u017c jeste\u015b dzieckiem, a nie doros\u0142ym, i b\u0119d\u0119 cieszy\u0142a si\u0119 tym, \u017ce jestem twoj\u0105 mam\u0105. Tw\u00f3j nieugi\u0119ty duch ukoi\u0142 mnie dzi\u015b, tote\u017c przychodz\u0119 do ciebie o tej p\u00f3\u017anej porze, by ci podzi\u0119kowa\u0107, moje dziecko, m\u00f3j nauczycielu i m\u00f3j przyjacielu, za dar twojej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Diane Loomans<\/p>\n