{"id":7472,"date":"2014-01-18T07:53:16","date_gmt":"2014-01-18T07:53:16","guid":{"rendered":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=7472"},"modified":"2014-01-18T07:53:16","modified_gmt":"2014-01-18T07:53:16","slug":"autyzm","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=7472","title":{"rendered":"AUTYZM …"},"content":{"rendered":"

\"Ulotka<\/a>Autyzm -to zaburzenie rozwojowe , w kt\u00f3rym wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywa funkcjonowanie m\u00f3zgu. Zaburzenie polega na odci\u0119ciu si\u0119 \u00a0od zewn\u0119trznego \u015bwiata, ograniczeniu wymiany informacji ze \u015brodowiskiem, subiektywnym poczuciu odizolowania. Prowadzone badania wskazuj\u0105, \u017ce autyzm mo\u017ce oznacza\u0107 wewn\u0119trzn\u0105 pustk\u0119 lub olbrzymie bogactwo prze\u017cy\u0107 wewn\u0119trznych.Autyzm myli zmys\u0142y s\u0142uchu, wzroku , smaku , odczuwania emocji , poprawnego rozumowania . Autyzmu nie mo\u017cna wyleczy\u0107.Mo\u017cna\u00a0 zrobi\u0107 wiele , aby zaciera\u0107\u00a0 widoczne sfery zaburzenia.Ogromnie trudna praca , setki godzin terapii , wiele ogranicze\u0144. Drobne sukcesy w tej walce stanowi\u0105 WYGRANE , rado\u015b\u0107 , kt\u00f3r\u0105 trudno opisa\u0107 s\u0142owami . Sukcesy os\u00f3b zaburzonych i tych, kt\u00f3rzy wsp\u00f3lnie ten \u201eb\u00f3j\u201d tocz\u0105. Trudno Tobie to poj\u0105\u0107 \u2013 wiem.Dzieci, m\u0142odzie\u017cy z zaburzeniem autyzmu w naszym kraju \u017cyje oko\u0142o 10.000 ! Geneza zaburzenia nie zosta\u0142a jeszcze odkryta przez \u015bwiat nauki .Cz\u0142owiek podbija kosmos , planuje wycieczki na Marsa ..GENIALNE ! Wobec tych osi\u0105gni\u0119\u0107 rozszyfrowanie \u201espl\u0105tanego\u201d umys\u0142u jest nadal tak trudne \u2013 Dlaczego ? \u2013 to jest pytanie do naukowc\u00f3w.<\/strong><\/p>\n

Praca z Kubusiem trwa ju\u017c 5 lat\u00a0 . Ca\u0142kowicie zamkni\u0119te dziecko delikatnie uwalnia\u0142o swoje my\u015bli , z czasem zacz\u0105\u0142 reagowa\u0107 , okazywa\u0142 dyskretnie schowane szczelnie emocje.Ka\u017cdy sygna\u0142, \u017ce do nas wraca by\u0142\u00a0 darem niezwyk\u0142ym . Cz\u0119sto wierzy\u0107 si\u0119 nie chce , \u017ce te bolesne chwile prze\u017cyli\u015bmy\u00a0 naprawd\u0119, \u017ce Kubu\u015b znikn\u0105\u0142 my\u015blami , aby ze swojej krainy przybywa\u0107 jakby w odwiedziny do naszego \u017cycia . Pocz\u0105tkowo \u201eokres tych odwiedzin\u201d by\u0142 bardzo kr\u00f3tki. Autystyczny \u015bwiat stanowi\u0142\u00a0 pewnie bezpieczniejszym miejsce. Z czasem go\u015bci\u0142 coraz d\u0142u\u017cej.Dzisiaj\u00a0 jest z nami , tylko na czas jaki\u015b izoluje si\u0119, przechodzi\u00a0 do swojej krainy, do kt\u00f3rej nikogo nie wpuszcza .To Jego \u015bwiat i tylko Jego..
\n<\/strong><\/p>\n

Fragment z ksi\u0105\u017cki \u201e Autyzm chaotyczny taniec umys\u0142u . Pami\u0119tnik babci Kubusia.\u201d<\/strong><\/span><\/p>\n

„Historia jakich wiele”<\/strong><\/em><\/p>\n

Kt\u00f3rego\u015b dnia ch\u0142opczyk wpatrzony w ekran telewizora<\/strong><\/p>\n

poczu\u0142, \u017ce s\u0142yszy dziwne d\u017awi\u0119ki. Nie by\u0142 to g\u0142os postaci<\/strong><\/p>\n

z bajeczki, nie by\u0142 to g\u0142os bliskich. Ch\u0142opczyk oddala\u0142<\/strong><\/p>\n

od siebie ten szum, wrzask, stukanie. Ch\u0142opczyk by\u0142 bardzo<\/strong><\/p>\n

ma\u0142y, mia\u0142 zaledwie dwa latka. G\u0142osy stawa\u0142y si\u0119 coraz<\/strong><\/p>\n

bardziej dokuczliwe, chcia\u0142 wo\u0142a\u0107 swoj\u0105 mamusi\u0119, tatusia<\/strong><\/p>\n

\u017ceby mu pomogli. Nie mia\u0142 si\u0142. Schwyci\u0142 swoimi ma\u0142ymi<\/strong><\/p>\n

r\u0105czkami g\u0142ow\u0119, mocno uderza\u0142 ni\u0105 o zag\u0142\u00f3wek kanapy.<\/strong><\/p>\n

Pr\u00f3bowa\u0142 pom\u00f3c sobie sam. Nie potrafi\u0142. Siedz\u0105ca przy<\/strong><\/p>\n

nim mama zauwa\u017cy\u0142a tylko smutek na jego twarzy.<\/strong><\/p>\n

Widzia\u0142a \u0142zy, kt\u00f3re nie p\u0142yn\u0119\u0142y. Zatrzyma\u0142y si\u0119 w b\u0142yszcz\u0105cych,<\/strong><\/p>\n

czarnych, wielkich oczach. Zatroskana wo\u0142a\u0142a tak<\/strong><\/p>\n

g\u0142o\u015bno \u2014 \u201eSynku, kochanie, czy Ty mnie s\u0142yszysz?\u201d. Ch\u0142opiec<\/strong><\/p>\n

wpatrzony w jeden punkt siedzia\u0142 w bezruchu. Potem<\/strong><\/p>\n

coraz mocniej i szybciej buja\u0142 swoim cia\u0142kiem. Uderzenia<\/strong><\/p>\n

plecami w kanap\u0119 jakby \u0142agodzi\u0142y ten stan. Mama nie<\/strong><\/p>\n

potrafi\u0142a opanowa\u0107 w\u0142asnych emocji. Kl\u0119cza\u0142a przy nim, m\u00f3wi\u0142a<\/strong><\/p>\n

do dziecka tonuj\u0105c g\u0142os. Czy j\u0105 s\u0142ysza\u0142? Nie wiedzia\u0142a.<\/strong><\/p>\n

Przytuli\u0142a synka mocno do serca, ko\u0142ysali si\u0119 we dwoje.<\/strong><\/p>\n

Ch\u0142opczyk zasn\u0105\u0142. Po\u015bpieszne mycie, sen. Sen tylko ch\u0142opca.<\/strong><\/p>\n

Matka siedzia\u0142a ca\u0142\u0105 noc medytuj\u0105c, co si\u0119 sta\u0142o. S\u0142o\u0144ce<\/strong><\/p>\n

da\u0142o znak, \u017ce rozpoczyna si\u0119 nowy dzie\u0144. Serce matki<\/strong><\/p>\n

bi\u0142o coraz mocniej. Czeka\u0142a na jego przebudzenie, czeka\u0142a<\/strong><\/p>\n

na sygna\u0142, kt\u00f3ry utwierdzi j\u0105 w przekonaniu, \u017ce wszystko<\/strong><\/p>\n

jest w porz\u0105dku. To by\u0142a bardzo d\u0142uga noc. Rano otworzy\u0142<\/strong><\/p>\n

oczka, rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, male\u0144kimi r\u0105czkami<\/strong><\/p>\n

dotkn\u0105\u0142 jej twarzy. Znajomej twarzy. Cichutko wyszepta\u0142<\/strong><\/p>\n

\u201emama\u201d. \u0141zy rado\u015bci sp\u0142yn\u0119\u0142y po policzkach matki.<\/strong><\/p>\n

Przytuli\u0142a, jak tylko mocno potrafi\u0142a, swoj\u0105 pociech\u0119 i podzi\u0119kowa\u0142a<\/strong><\/p>\n

Bogu, \u017ce ranek zni\u00f3s\u0142 koszmar minionej nocy,<\/strong><\/p>\n

zni\u00f3s\u0142 jednym s\u0142owem \u2014\u201e Mamo\u201d. Nie czu\u0142a zm\u0119czenia. Pobieg\u0142a<\/strong><\/p>\n

do kuchni przygotowa\u0107 mleko i jakby \u015bwiat sta\u0142 si\u0119<\/strong><\/p>\n

zaczarowany. Wsp\u00f3lny spacer, zabawa, rado\u015b\u0107 tak szczera.<\/strong><\/p>\n

Ch\u0142opczyk podskakiwa\u0142, kr\u0119ci\u0142 si\u0119 w k\u00f3\u0142ko, biega\u0142 na paluszkach,<\/strong><\/p>\n

klaska\u0142 w r\u0105czki \u2014 cieszy\u0142 si\u0119 ca\u0142ym sob\u0105. Uk\u0142ada\u0142<\/strong><\/p>\n

z coraz wi\u0119ksz\u0105 precyzj\u0105 swoje samochodziki. Kilka dni<\/strong><\/p>\n

pi\u0119knych chwil. Kolejna scena. Ch\u0142opiec nagle zamilk\u0142 ca\u0142kowicie.<\/strong><\/p>\n

Wpatrzony w jeden punkt ko\u0142ysa\u0142 swoim cia\u0142kiem<\/strong><\/p>\n

siedz\u0105c na kanapie. Mama prosi\u0142a, b\u0142aga\u0142a, \u017ceby si\u0119 odezwa\u0142.<\/strong><\/p>\n

Bezskutecznie. Synek nie reagowa\u0142a na swoje imi\u0119,<\/strong><\/p>\n

powoli przemieszcza\u0142 si\u0119 po pokoju. Wybiera\u0142 okr\u0105g\u0142e zabawki,<\/strong><\/p>\n

kt\u00f3re wprawia\u0142 w ko\u0142owy ruch. Siada\u0142 na pod\u0142odze,<\/strong><\/p>\n

kr\u0119ci\u0142 te wybrane przedmioty. By\u0142 my\u015blami, gdzie\u015b obok.<\/strong><\/p>\n

Kilka godzin takiego stanu i powr\u00f3t \u201ez innej planety\u201d ponownie<\/strong><\/p>\n

do bliskich. U\u015bmiech na twarzy, zabawa. Opada\u0142y<\/strong><\/p>\n

emocje rodzic\u00f3w, zatrwo\u017conych obawami o stan zdrowia<\/strong><\/p>\n

dziecka, napi\u0119te niczym struna. Wraca\u0142a normalno\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n

Te okropne sceny \u201eodchodzenia\u201d ch\u0142opczyka gdzie\u015b daleko<\/strong><\/p>\n

pojawia\u0142y si\u0119 i znika\u0142y. Na przemian \u2014 trwoga i rozlu\u017anienie.<\/strong><\/p>\n

Nadchodzi\u0142y coraz dziwniejsze sygna\u0142y, \u017ce ch\u0142opczyk<\/strong><\/p>\n

si\u0119 zmienia: brak apetytu, cisza, wrzask niepoj\u0119ty, b\u0142\u0119dny<\/strong><\/p>\n

wzrok i zm\u0119czenie, chwilowy powr\u00f3t. To by\u0142y pocz\u0105tki<\/strong><\/p>\n

objawiania tajemnicy, kt\u00f3r\u0105 tak skrz\u0119tnie trzyma\u0142 ch\u0142opczyk<\/strong><\/p>\n

w swojej g\u0142\u00f3wce. To nie jest fantastyczna opowie\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n

To mikron sygna\u0142\u00f3w, kt\u00f3re przekazywa\u0142 Kubu\u015b wo\u0142aj\u0105c<\/strong><\/p>\n

pomocy(..).<\/strong><\/p>\n

\"VWbeS_tXe4XkitF90uyOfw\"<\/a>Wiesz, nadal \u017cyj\u0119 „za szyb\u0105” , kt\u00f3rej Ty nie widzisz.Mo\u017cesz mnie wesprze\u0107, je\u017celi tylko chcesz …Jak ? – przekazuj\u0105c sw\u00f3j 1% odpisu z podatku . Tylko tyle, albo a\u017c tyle ..<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

KUBU\u015a<\/strong> – DZI\u0118KUJ\u0118 …<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Autyzm -to zaburzenie rozwojowe , w kt\u00f3rym wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywa funkcjonowanie m\u00f3zgu. Zaburzenie polega na odci\u0119ciu si\u0119 \u00a0od zewn\u0119trznego \u015bwiata, ograniczeniu wymiany informacji ze \u015brodowiskiem, subiektywnym poczuciu odizolowania. Prowadzone badania […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"Layout":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7472"}],"collection":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7472"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7472\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7472"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7472"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7472"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}