{"id":6336,"date":"2012-09-26T09:55:43","date_gmt":"2012-09-26T09:55:43","guid":{"rendered":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=6336"},"modified":"2012-09-26T09:55:43","modified_gmt":"2012-09-26T09:55:43","slug":"refleksja","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=6336","title":{"rendered":"REFLEKSJA.."},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: center;\"><strong>Refleksja<\/strong><\/p>\n<p><strong>Ka\u017cdy miesi\u0105c w roku ma sw\u00f3j urok. Dziesi\u0105tki wspomnie\u0144 mi\u0142ych, jak i smutnych prze\u017cy\u0107 odnosz\u0105 si\u0119 do dat, kartek wyrwanych z kalendarza. Co\u015b, lub kogo\u015b po\u017cegnali\u015bmy. Na co\u015b, na kogo\u015b czekamy. Marzymy \u015bwiadomie, albo w ukryciu o wydarzeniu, kt\u00f3re chcieliby\u015bmy prze\u017cy\u0107. Jesie\u0144, to pewnie najbardziej melancholijny okres \u00a0w roku. Przyroda objawia jakby ca\u0142y smutek, kt\u00f3ry wije si\u0119 przez wcze\u015bniejsze miesi\u0105ce. Jeszcze niedawno przepi\u0119kne barwy li\u015bci na drzewach, krzewach cichutko wo\u0142a\u0142y: zobacz, \u015bwiat jest taki kolorowy. Ciesz si\u0119 t\u0105 chwil\u0105, bo za kilka dni ju\u017c opadniemy, ods\u0142onimy szare sceny naszego \u017cycia. Staniemy si\u0119 zdeptanymi fragmentami przyrody. Nasze barwy \u2014 zapomnisz o nich. Drzewa, kt\u00f3re da\u0142y nam \u017cycie b\u0119d\u0105 suchymi badylami, nie przyci\u0105gn\u0105 twojego wzroku, nie zachwyc\u0105 urokiem, b\u0119d\u0105 smutne, nijakie. Powracamy my\u015blami do chwil sp\u0119dzonych z tymi, co odeszli na drugi brzeg. Zatrzymujemy si\u0119 w zadumie nad przesz\u0142o\u015bci\u0105, analizujemy miniony czas. Nasz m\u00f3zg potrafi odtworzy\u0107 odleg\u0142e zakamarki przesz\u0142o\u015bci. Kojarzysz sytuacj\u0119, kiedy twoja matka w kolorowym fartuszku wk\u0142ada\u0142a ciasto do pieca, czujesz zapach bigosu i chleba? Sama my\u015bl o tym pachn\u0105cym \u017cyciem domu rysuje grymas u\u015bmiechu. Przypominasz sobie powroty ojca z pracy? Cz\u0119sto pewnie zm\u0119czony zasypia\u0142 w fotelu, trzymaj\u0105c w d\u0142oniach gazet\u0119. Chodzi\u0142e\u015b cichutko po mieszkaniu, nie chcia\u0142e\u015b przerwa\u0107 drzemki. Szanowa\u0142e\u015b ojca, matk\u0119.<\/strong><\/p>\n<p><strong>Przypominasz sobie dobro\u0107 babci, dziadka? Sadzali ciebie na kolanach, nucili piosenki, czytali bajki. Potem zabierali na d\u0142ugi spacer. Kupowali lizaki, lody, wat\u0119 cukrow\u0105, wiatraczek. Mog\u0142e\u015b opowiedzie\u0107 dziadkowi o swoich planach na przysz\u0142o\u015b\u0107. Zostaniesz \u017co\u0142nierzem, albo piel\u0119gniark\u0105. Oni utwierdzali ciebie w przekonaniu, \u017ce to s\u0142uszna decyzja.<\/strong><\/p>\n<p><strong>Zamykam oczy i odtwarzam sobie ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142, kt\u00f3ry przypasowuj\u0119 do danej sytuacji. Pami\u0119tam ojca. Wysportowany, wysoki m\u0119\u017cczyzna. Ca\u0142e \u017cycie ci\u0119\u017cko pracowa\u0142, zapewniaj\u0105c nam \u015brodki na utrzymanie, kszta\u0142cenie. Przekazywa\u0142 niekiedy bez s\u0142\u00f3w warto\u015bci, kt\u00f3re musimy piel\u0119gnowa\u0107. Kiedy nagle straci\u0142 przytomno\u015b\u0107,\u00a0 lekarze zabierali Jego do szpitala,\u00a0 zmieni\u0142 si\u0119 w sekund\u0119. By\u0142 taki ma\u0142y, bezbronny&#8211; na sk\u0142adanych noszach. Odszed\u0142 po kilku godzinach reanimacji. Trauma d\u0142ugo targa\u0142a m\u00f3j umys\u0142. Dlaczego bez s\u0142owa po\u017cegnania, dlaczego tak szybko? Bardzo bola\u0142o. Zosta\u0142y moje dzieci, m\u0105\u017c, najdro\u017csza matka, te\u015bciowie, rodze\u0144stwo, rodzina bli\u017csza, dalsza, przyjaciele. Przy stole nie siedzia\u0142 ju\u017c ojciec. T\u0119skni\u0142am za nim i t\u0119skni\u0119. Potem, niczym lawina, B\u00f3g zabiera\u0142 do siebie kochane osoby tak zupe\u0142nie niespodziewanie. Te\u015b\u0107, te\u015bciowa, brat, bratowa, kilkoro przyjaci\u00f3\u0142. Dlaczego oni, dlaczego bez po\u017cegnania i wszyscy tak nagle? Nosz\u0119 ich wszystkich w swoim sercu i nie zapomn\u0119 nigdy. Z mam\u0105 \u017cegna\u0142am si\u0119 najd\u0142u\u017cej. To by\u0142 najtrudniejszy okres w moim \u017cyciu. Dnie i noce trwa\u0142o to ws\u0142uchiwanie si\u0119 w rytm bicia serca matki. Ka\u017cdy oddech m\u00f3g\u0142 by\u0107 tym ostatnim. Zarzuca\u0142am sobie na szyj\u0119 jej bezw\u0142adn\u0105 r\u0119k\u0119. Niczym ma\u0142a dziewczynka wtula\u0142am si\u0119 w jej piersi. Chcia\u0142am jak najd\u0142u\u017cej czu\u0107 to ciep\u0142o, matczyne ciep\u0142o. Traum\u0119 po jej odej\u015bciu przechodzi\u0142am bardzo d\u0142ugo. Trwa po dzi\u015b dzie\u0144. Na si\u0142\u0119 oddalam to beznadziejne uczucie b\u00f3lu. Tak l\u017cej. I czym r\u00f3\u017cni si\u0119 \u017cycie cz\u0142owieka od \u017cycia cz\u0119\u015bci przyrody? Cz\u0142owiek odchodzi na inny brzeg, znika z naszych oczu na zawsze. W naszych sercach pozostawia wryt\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107. Drzewa, krzewy umieraj\u0105 na chwil\u0119. Wiemy, \u017ce za kilka miesi\u0119cy ten suchy badyl obsypi\u0105 pi\u0119kne p\u0105ki kwiat\u00f3w, pojawi\u0105 si\u0119 li\u015bcie. Ko\u0142o zatoczy si\u0119 niczym wskaz\u00f3wka zegara. Zn\u00f3w b\u0119dzie pi\u0119knie. Cz\u0142owiek pozostawia po sobie pami\u0119\u0107. To s\u0105 te kolory, kt\u00f3re malowa\u0142 ca\u0142e swoje \u017cycie.<\/strong><\/p>\n<p><strong>Chcesz, by t\u0119cza ujawnia\u0142a twoje cz\u0142owiecze\u0144stwo?<\/strong><\/p>\n<p><strong>\u2013 Dawaj swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, ca\u0142y jej potencja\u0142 innym, p\u00f3ki masz si\u0142y. \u2013 Ciesz si\u0119 z ka\u017cdej spokojnej minuty, w kt\u00f3rej trwasz. \u2013 Pom\u00f3\u017c podnie\u015b\u0107 si\u0119 temu, kt\u00f3ry upad\u0142. Jego d\u0142o\u0144 mo\u017ce by\u0107 brudna, to nic. Z twoj\u0105 pomoc\u0105 b\u0119dzie mia\u0142 pow\u00f3d do zmycia brudu. \u2013 Otrzyj ka\u017cd\u0105 najmniejsz\u0105 \u0142z\u0119 na twarzy drugiego cz\u0142owieka. Twoja chusteczka oddali jego smutek. \u2013 Domagaj si\u0119 swoich praw stanowczo. Stanowczo te\u017c domagaj si\u0119 praw dla s\u0142abszych. \u2013 Poczucie swojej bezradno\u015bci zno\u015b z pokor\u0105. Zadbaj, aby ten s\u0142abszy nie czu\u0142 si\u0119 bezradnym, nie zw\u0105tpi\u0142 w siebie. Twoja si\u0142a i jego wdzi\u0119czno\u015b\u0107 pozwol\u0105 i Tobie pokona\u0107 bezradno\u015b\u0107. \u2013 Nie ra\u0144 nikogo bezzasadn\u0105 krytyk\u0105. Nie oceniaj ludzi pustymi s\u0142owami, kt\u00f3re zas\u0142ysza\u0142e\u015b od os\u00f3b postronnych. Plotka mo\u017ce zabi\u0107 niewinnego cz\u0142owieka. \u2013 Zauwa\u017caj w \u017cyciu rzeczy ma\u0142e. One nios\u0105 najwi\u0119cej rado\u015bci. Wielkie sukcesy mog\u0105 wp\u0142yn\u0105\u0107, \u017ce staniesz si\u0119 pr\u00f3\u017cny \u2014 nie warto. Przejdziesz sw\u00f3j szlak z tymi warto\u015bciami. A kiedy znajdziesz si\u0119 na zakr\u0119cie, to wszystko, co da\u0142e\u015b innym, zostanie tobie oddane. Kto\u015b wyprowadzi ciebie na prost\u0105, dojrzysz sw\u00f3j promyk i p\u00f3jdziesz dalej. Te warto\u015bci chc\u0119 przekaza\u0107 swojemu wnukowi. Tak bardzo wierz\u0119, \u017ce doczekam dnia, gdy je pojmie. <\/strong>M. K<strong>. <span style=\"color: #0000ff;\">Z ksi\u0105\u017cki\u00a0 &#8222;Autyzm chaotyczny taniec umys\u0142u Pami\u0119tnik Babci Kubusia&#8221;.<\/span><br \/>\n<\/strong><\/p>\n<p>[youtube]http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=oUUuj_4kBwc[\/youtube]<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">\u00a0\u00a0<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong>Dzi\u0119kuj\u0119 Ci, Bo\u017ce, i prosz\u0119..<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Kiedy malutkie r\u0105czki Kubusia obejmuj\u0105 mnie, kiedy wtulony w skupieniu<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> siedzi na moich kolanach, \u00a0zapominam o wszelkich troskach. Te chwile to<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> tylko on i ja. Trwaj\u0105 coraz d\u0142u\u017cej.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Bo\u017ce, dzi\u0119kuj\u0119.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Tonuj\u0105c g\u0142os opowiadam mojemu Anio\u0142kowi bajeczk\u0119, Niekiedy sama<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> wymy\u015blam historyjki. Wpatrzone oczy ma\u0142ego ch\u0142opczyka w m\u00f3j wzrok<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong>przeszywaj\u0105 serce \u2014 jego spok\u00f3j, to m\u00f3j spok\u00f3j.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Bo\u017ce, dzi\u0119kuj\u0119.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Przyozdobiona u\u015bmiechem bu\u017aka Kubusia dodaje tyle energii, pog\u0142\u0119bia<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> wiar\u0119, \u017ce wkr\u00f3tce zacznie osi\u0105ga\u0107 kolejne \u00a0etapy rozwoju .<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Bo\u017ce, dzi\u0119kuj\u0119.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Kubu\u015b przytulony\u00a0 do mi\u0119kkiej, aksamitnej sier\u015bci swojego przyjaciela.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Wypowiada do jego ucha \u201eswoje tajemnice\u201d, kt\u00f3rych my nie rozumiemy.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Bo\u017ce, dzi\u0119kuj\u0119.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> G\u0142os Kubusia z s\u0142uchawki telefonu: \u201eCze\u015b\u0107, babcia , kocham ci\u0119\u201d.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> \u0141zy wzruszenia zraszaj\u0105 policzki, dzie\u0144 mknie tak przyjemnie. Ten g\u0142osik pobudza<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> do dzia\u0142ania.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Bo\u017ce, dzi\u0119kuj\u0119.<\/strong><\/em><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #0000ff;\"><em><strong> Dzi\u0119kuj\u0119 za mojego wnuka. Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce jest w\u015br\u00f3d nas.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Refleksja Ka\u017cdy miesi\u0105c w roku ma sw\u00f3j urok. Dziesi\u0105tki wspomnie\u0144 mi\u0142ych, jak i smutnych prze\u017cy\u0107 odnosz\u0105 si\u0119 do dat, kartek wyrwanych z kalendarza. Co\u015b, lub kogo\u015b po\u017cegnali\u015bmy. Na co\u015b, na <a href=\"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=6336\" class=\"more-link\">[&hellip;]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"Layout":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6336"}],"collection":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6336"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6336\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6336"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6336"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6336"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}