{"id":6184,"date":"2012-08-29T15:31:41","date_gmt":"2012-08-29T15:31:41","guid":{"rendered":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=6184"},"modified":"2012-08-29T15:31:41","modified_gmt":"2012-08-29T15:31:41","slug":"autyzm-chaotyczny-taniec-umyslu-9","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=6184","title":{"rendered":"„AUTYZM CHAOTYCZNY TANIEC UMYS\u0141U”"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Zapisane na kratach ksi\u0105\u017cki ; \u201e Autyzm chaotyczny taniec umys\u0142u\u201d<\/span><\/strong><\/h3>\n

\u00a0Dobro zawsze powraca.<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Na zachmurzonym niebie ujrzysz promyk s\u0142o\u0144ca..<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Kto\u015b kiedy\u015b zada\u0142 pytanie \u2014 czy ten, kt\u00f3remu los bezustannie stawia trudne wyzwania mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce czerpie rado\u015b\u0107 z tego \u017cycia? Odpowiem \u2014 tak. Czerpie ogrom rado\u015bci, ale cieszy si\u0119 pewnie inaczej, bo i \u015bwiat postrzega inaczej. Opis chwil szcz\u0119\u015bcia przez ka\u017cdego jest r\u00f3\u017cny, bogaty wachlarz emocji. Mo\u017ce cieszy\u0107 widok p\u0142atka \u015bniegu, kropli deszczu, rosy. Mo\u017ce cieszy\u0107 widok noworodka z pi\u0119knym grymasem u\u015bmiechu na drobnej twarzyczce. Widok dwojga starc\u00f3w trzymaj\u0105cych si\u0119 czule za r\u0119ce. Kochane, spracowane r\u0119ce trudami minionych lat. Ka\u017cdego dnia zdarza si\u0119 taka chwila. Albo j\u0105 uchwycisz, albo przejdziesz obok i zrozumiesz dopiero za czas jaki\u015b, \u017ce to by\u0142a twoja rado\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n

Suty obiad ucieszy g\u0142odnego, ale niekiedy bu\u0142ka z pasztetem niesie rado\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n

Zakup wymarzonego samochodu, domu, wymarzona podr\u00f3\u017c. Ile os\u00f3b, tyle sposob\u00f3w na odszukanie tej chwili szcz\u0119\u015bcia. Marzenia? Wszyscy je mamy. Te du\u017ce, te ma\u0142e.<\/strong><\/p>\n

\u017bycie oferuje tak wiele. Optymizm i wiara cz\u0119sto przechyla si\u0119 w nasz\u0105 stron\u0119. Pesymi\u015bcie trudno si\u0119 odnale\u017a\u0107 w czasach, kiedy poj\u0119cie stabilizacji na r\u00f3\u017cnych p\u0142aszczyznach \u017cycia staje si\u0119 ju\u017c egzotyczne. Niekiedy splot wielu sytuacji dodaje tony pozytywnej energii. Sp\u0142ywaj\u0105 nagle, nieoczekiwanie i wyzwalaj\u0105 adrenalin\u0119 tak bardzo potrzebn\u0105 do kumulacji si\u0142. Trzeba to dostrzega\u0107, bo czas tyka. Ta minuta, godzina nigdy wi\u0119cej si\u0119 nie powt\u00f3rzy. Odejdzie i nie pozostawi po sobie \u015bladu. Mo\u017cna czerpa\u0107 rado\u015b\u0107 w najbardziej trudnych chwilach. B\u00f3l, jego nat\u0119\u017cenie, ma swoj\u0105 krzyw\u0105. Wzmaga si\u0119, oddala. Ten moment oddalenia intensywnego b\u00f3lu, mo\u017cesz nazwa\u0107 twoj\u0105 sekund\u0105 rado\u015bci. Ciesz\u0105 pi\u0119kne krajobrazy, natura przetworzona w niepowtarzalne arcydzie\u0142a, jedyne w swoim rodzaju. Utrwalone fragmenty \u017cycia na fotografii, w klatkach kadr filmu. Po czasie ciesz\u0105, s\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra pozostawi\u0142a sw\u00f3j \u015blad. Id\u0105c ulic\u0105 patrz na twarze ludzi. Tak du\u017co z nich wyczytasz. Szcz\u0119\u015bcie, mi\u0142o\u015b\u0107, rado\u015b\u0107. Spotkasz te\u017c \u0142zy, samotno\u015b\u0107,z\u0142o\u015b\u0107. Cieszy dobro dawane innym, ot tak, spontanicznie \u2014jak cz\u0142owiek cz\u0142owiekowi. Odwiedzi\u0142 mnie w moim biurze bardzo smutny cz\u0142owiek. Zapuka\u0142 do drzwi jaki\u015b czas temu.Usiad\u0142 zm\u0119czony (biuro mam na drugim pi\u0119trze), chwil\u0119 odpocz\u0105\u0142. M\u0119\u017cczyzna mia\u0142 na twarzy napisane \u2014 cierpi\u0119, pom\u00f3\u017c mi. Blada, pomarszczona twarz w odbiciu zielonej, lekko podniszczonej kurtki. I pi\u0119kne d\u0142onie, r\u00f3wnie blade jak twarz. Mia\u0142 przy sobie siatk\u0119, a w niej kilka obraz\u00f3w. Obrazy wykonane tymi pi\u0119knymi d\u0142o\u0144mi. Krajobrazy przeniesione na p\u0142\u00f3tno r\u00f3\u017cnymi technikami. Zapomniane, stare uliczki, ko\u015bcio\u0142y, stare kamienice. Ogl\u0105da\u0142am te prace i zerka\u0142am na twarz cz\u0142owieka. Nie by\u0142am zbytnio zainteresowana zakupem. M\u0119\u017cczyzna bardzo powoli prezentowa\u0142 swoje dzie\u0142a, t\u0142umaczy\u0142, co odzwierciedla obrazek, obraz. Nie mog\u0142am si\u0119 powstrzyma\u0107, zarazem kr\u0119powa\u0142am si\u0119 zada\u0107 to pytanie. Przemog\u0142am si\u0119 i spyta\u0142am: \u201eczy pan si\u0119 \u017ale czuje?\u201d. Ten oddech przerwany mi\u0119dzy s\u0142owami, blado\u015b\u0107. M\u0119\u017cczyzna mia\u0142 w oczach \u0142zy: \u201eWie pani, mam raka. Jestem po kolejnej chemii, nie mam \u015brodk\u00f3w na zakup lek\u00f3w. Kiedy\u015b, gdy by\u0142em zdrowy, malowa\u0142em obrazy, to by\u0142 m\u00f3j doch\u00f3d. Wystarcza\u0142o na wiele. Teraz nie mam nic\u201d. Pokaza\u0142 mi recept\u0119 na leki, cho\u0107 o to nie prosi\u0142am. W\u015br\u00f3d kilku obrazk\u00f3w wypatrzy\u0142am jeden ko\u015bci\u00f3\u0142, w kt\u00f3rym zosta\u0142am ochrzczona. Wybra\u0142am go, zap\u0142aci\u0142am troch\u0119 wy\u017csz\u0105 kwot\u0119 ni\u017c o kt\u00f3r\u0105 prosi\u0142. \u017byczy\u0142am du\u017co zdrowia. Ucieszy\u0142 si\u0119 ten obcy m\u0119\u017cczyzna, a jego u\u015bmiech na zm\u0119czonej chorob\u0105 twarzy ucieszy\u0142 i mnie. Przyszed\u0142 kolejny raz kilka dni przed \u015bwi\u0119tami Bo\u017cego Narodzenia. Zapuka\u0142, usiad\u0142. Ten sam smutny widok. Wyszepta\u0142 s\u0142owa, kt\u00f3re wzruszy\u0142y tak bardzo. Wiem, ju\u017c raz pani kupi\u0142a obrazek. Obszed\u0142em kilka biur, nikt nie chce kupi\u0107. Ponownie zabrak\u0142o mi pieni\u0119dzy na leki. Wstyd mi. Da\u0142am m\u0119\u017cczy\u017anie jak\u0105\u015b kwot\u0119, cho\u0107 ka\u017cdy grosz przeliczam na terapi\u0119 Kubusia. By\u0142o mu tak ci\u0119\u017cko, dobrze to rozumiem. Tym razem nie wzi\u0119\u0142am obrazu. Powiedzia\u0142am, \u017ce to zaliczka, a jak kiedy\u015b poczuje si\u0119 lepiej narysuje portret mojemu Kubusiowi. Mia\u0142am troch\u0119 s\u0142odyczy, ozdoby z czekolady sta\u0142y na biurkach. Zgarn\u0119\u0142am je i w\u0142o\u017cy\u0142am do zniszczonej torby nieznajomego. Jego rado\u015b\u0107, kilka s\u0142\u00f3w. \u201eWie pani, ja tak dawno nie jad\u0142em czekolady, a prezentu na \u015bwi\u0119ta nie dosta\u0142em kilka lat. Te gwiazdorki, \u0142akocie to m\u00f3j prezent \u2014 dzi\u0119kuj\u0119. Bliscy rozjechali si\u0119, jestem samotny\u201d. Nie musia\u0142am d\u0142ugo czeka\u0107 na spe\u0142nienie si\u0119 powiedzenia, kt\u00f3rym kieruj\u0119 si\u0119 w \u017cyciu, \u017ce \u201edobro powraca\u201d. Kubu\u015b na \u015bwi\u0119ta zosta\u0142 obdarowany przez Anio\u0142y zapasem pomocy dydaktycznych, zabawkami i przydatnymi przedmiotami. Min\u0119\u0142o kolejnych kilka dni i los tak pozytywnie nas zaskoczy\u0142. Kubu\u015b otrzyma\u0142 dar, kt\u00f3rego w \u017cyciu nie przewidywa\u0142am. Dobre Anio\u0142y jednej z firm zabezpiecz\u0105 Kubusia na kilku miesi\u0119cy w mo\u017cliwo\u015b\u0107 intensywnej terapii. Motylek b\u0119dzie mia\u0142 szans\u0119 korzystania pod okiem specjalist\u00f3w z terapii behawioralnej, sensorycznej i logopedycznej. B\u0119dzie to taki \u201ewzmo\u017cony atak\u201d w jego stan zdrowia, kt\u00f3ry z uwagi na barier\u0119 finansow\u0105 by\u0142 bardzo ograniczony\u2026 Te \u015brodki to niczym t\u0119cza po ogromnej burzy. Stan\u0119li\u015bmy na rozdro\u017cu. Ju\u017c nie mia\u0142am pomys\u0142u do kogo puka\u0107, gdzie i \u00a0jak prosi\u0107 o pomoc.<\/strong><\/p>\n

Z ca\u0142ych si\u0142 odpycha\u0142am my\u015bl, \u017ce ich zabraknie, \u017ce Kubu\u015b na jaki\u015b czas b\u0119dzie musia\u0142 przerwa\u0107 wszelkie terapie z udzia\u0142em specjalist\u00f3w. I to cieszy ludzi, kt\u00f3rzy w \u017cyciu maj\u0105 \u201epod g\u00f3rk\u0119\u201d. Cieszy podawanie pomocnej d\u0142oni i otrzymywanie dobra, kt\u00f3rego nie mo\u017cna opisa\u0107 s\u0142owami.. Cieszy ka\u017cde dobre s\u0142owo, ka\u017cdy gest. \u017bycie ponownie wydziela zapach. Zapach nadziei na lepsze jutro. Walka trwa i trwa\u0107 b\u0119dzie. Kiedy si\u0119 sko\u0144czy? Nie wiem”.<\/strong><\/p>\n

Wiesz Anio\u0142ku, wkr\u00f3tce minie rok , kiedy babcia zasiad\u0142a do tego swojego \u201elapka\u201d ..i zacz\u0119\u0142a stuka\u0107 na klawiaturze s\u0142owa, kt\u00f3re dalej rodzi\u0142y si\u0119 w zdania. Planowa\u0142am napisa\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 dla Ciebie i o Tobie\u2026Tylko jak?\u2026Nie jestem literatem przecie\u017c. Od czego zacz\u0105\u0107, co napisa\u0107 ?Tyle my\u015bli walczy\u0142o w mojej g\u0142owie. Chcia\u0142am sobie skopiowa\u0107 wszystkie zapiski z bloga \u2026Nie, nie da\u0142o rady. By\u0142o ich zbyt du\u017co. Jednego by\u0142am pewna \u2026\u017ce MUSZ\u0118 !! Pami\u0119tam\u2026mia\u0142e\u015b kolejny atak, zatrzymali Ciebie w szpitalu. Tw\u00f3j b\u00f3l jest moim b\u00f3lem, to ca\u0142kiem jasne\u2026I w\u00f3wczas w\u0142a\u015bnie tak mnie natchn\u0119\u0142o \u2026zacz\u0119\u0142am zrzuca\u0107 wszystkie emocje , kt\u00f3re nosi\u0142am w sobie od lat\u2026Pisa\u0142am, pisa\u0142am.. dzie\u0144, chwilk\u0119 snu, odwiedziny \u00a0Ciebie w szpitalu, powr\u00f3t do domu i znowu pisanie niekiedy do rana\u2026Nie czu\u0142am zm\u0119czenia \u2026Co\u015b pcha\u0142o mnie do przodu \u2026Co ??? Moja Mi\u0142o\u015b\u0107 do Ciebie Skarbie. To ona dodaje mi si\u0142 zawsze . Wiem, \u017ce kiedy s\u0142abn\u0119 -mog\u0119 upa\u015b\u0107 i zabraknie si\u0142, \u017ceby wsta\u0107. Nic z tego Syneczku\u2026babcia odpoczywa , du\u017co rozmawia z Bozi\u0105\u2026prosi, dzi\u0119kuje i pokornie czeka. Wzmacniam si\u0119 i jestem!! Dla Ciebie Kubutku, dla Mamusi, Tatusia, Cioci, wujka, dziadka, bliskich \u2026dla Wszystkich, kt\u00f3rych bardzo, bardzo kocham.Wszystko\u00a0 zrozumiesz Maluszku \u2026ju\u017c bli\u017cej, ni\u017c dalej.Ta ksi\u0105\u017ceczka \u2026 , to m\u00f3j debiut S\u0142onko.My\u015bla\u0142am sobie cichutko, \u017ce duuuuuuuu\u017co os\u00f3b b\u0119dzie chcia\u0142o j\u0105 mie\u0107..Tak nie jest Motylku, ale to nie moja wina -wiesz i nic to..Babcia bardzo si\u0119 cieszy z ka\u017cdego ciep\u0142ego przekazu od kogo\u015b, kto pozna\u0142 nasz\u0105 histori\u0119, mo\u017ce \u0142ezk\u0119 uroni\u0142 i podzi\u0119kowa\u0142 za s\u0142owa Sercem moim pisane \u2026Moim dla Ciebie!!Wiem, \u017ce kiedy\u015b odejd\u0119..Zostanie po mnie malutki \u015blad\u2026<\/strong><\/em><\/p>\n

[youtube]http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=U2HgnHWzzAQ[\/youtube]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zapisane na kratach ksi\u0105\u017cki ; \u201e Autyzm chaotyczny taniec umys\u0142u\u201d \u00a0Dobro zawsze powraca. Na zachmurzonym niebie ujrzysz promyk s\u0142o\u0144ca.. Kto\u015b kiedy\u015b zada\u0142 pytanie \u2014 czy ten, kt\u00f3remu los bezustannie stawia […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"Layout":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6184"}],"collection":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6184"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6184\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6184"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6184"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6184"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}