\nPaso\u017cyty umys\u0142u<\/strong><\/span><\/p>\n
\u00a0[…]je\u015bli kto\u015b cho\u0107 raz nauczy si\u0119 korzysta\u0107 z w\u0142asnego umys\u0142u, reszta jest ju\u017c rzecz\u0105 \u0142atw\u0105. To kwestia prze\u0142amania nawyku, kt\u00f3ry ludzie utrwalili przez miliony lat; nawyku koncentrowania ca\u0142ej swojej uwagi na \u015bwiecie zewn\u0119trznym, traktowania „wyobra\u017ani” jako rodzaju mechanizmu ucieczkowego zamiast uznania, \u017ce jest to kr\u00f3tka wyprawa do rozleg\u0142ych obszar\u00f3w umys\u0142u. Trzeba przyzwyczai\u0107 si\u0119 do my\u015blenia o tym, jaki jest rzeczywisty mechanizm funkcjonowania umys\u0142u. „Umys\u0142 rozumiem tu nie w potocznym znaczeniu tego s\u0142owa, ale szerzej – \u0142\u0105cznie z uczuciami i percepcj\u0105. Stwierdzi\u0142em, \u017ce najtrudniejsz\u0105 chyba rzecz\u0105 na pocz\u0105tku jest u\u015bwiadomienie sobie, \u017ce uczucia s\u0105 po prostu inn\u0105 form\u0105 percepcji. Mamy tendencj\u0119 do upychania uczu\u0107 w r\u00f3\u017cne szufladki. Patrz\u0119 na cz\u0142owieka i „widz\u0119” go, jest to co\u015b obiektywnego. Natomiast dziecko patrzy na niego i m\u00f3wi: – Och, c\u00f3\u017c to za wstr\u0119tny cz\u0142owiek! Dziecko wyra\u017ca swoje uczucia wobec niego i w\u00f3wczas m\u00f3wimy, \u017ce jest to co\u015b „subiektywnego”. Nie zdajemy\u00a0 sobie sprawy z tego, jak g\u0142upia jest ta klasyfikacja i jak bardzo zniekszta\u0142ca nasze my\u015blenie. W pewnym sensie uczucia dziecka s\u0105 r\u00f3wnie\u017c spostrzeganiem. Tak, jak w bardziej istotnym sensie nasze „widzenie” jest „uczuciem”.<\/strong><\/span> To pi\u0119kny, prosty przekaz o mo\u017cliwo\u015bciach zdrowego umys\u0142u\u2026a umys\u0142 AUTYSTY ??? Tak bardzo si\u0119 r\u00f3\u017cni od mojego \u2013 Twojego\u2026On nie przetwarza informacji pochodz\u0105cych z otoczenia w spos\u00f3b rzeczywisty . Mo\u017ce kilka godzin widzie\u0107 otoczenie , jak przez t\u0105 lornetk\u0119, kt\u00f3rej ostro\u015bci nie jest w stanie ustawi\u0107. Wszystko za mg\u0142\u0105\u2026Potem widzi obraz rzeczywisty. I jak ma sobie wyt\u0142umaczy\u0107, kt\u00f3ry z nich jest jego \u015bwiatem\u2026ten za mg\u0142\u0105, czy ten rzeczywisty ?? Kubu\u015b wchodz\u0105c w swoj\u0105 krain\u0119 zazwyczaj chwilk\u0119 przed tym bardzo mocno mru\u017cy oczkami, trze je\u2026.Ju\u017c od dawna wiemy, bo tego zwyczajnie trzeba si\u0119 nauczy\u0107 : obserwacji dziecka \u2013 kiedy jego obraz si\u0119 rozmywa. To trzepotanie d\u0142ugimi rz\u0119sami jest niczym usilne odkr\u0119cenie mechanizmu lornetki \u2026 Identyczna sytuacja ma miejsce, kiedy pobudza Jego jaki\u015b d\u017awi\u0119k. Wiele odg\u0142os\u00f3w pochodzi z otoczenia i tak trudno sprecyzowa\u0107, c\u00f3\u017c w tym danym momencie Jego dra\u017cni ??? Uczucia ??? w Autyzmie bywaj\u0105 okazywane. Coraz cz\u0119\u015bciej z inicjatywy\u00a0 Kubusia. I tylko wtedy. Nie mo\u017cna sobie pozwoli\u0107 na mocny u\u015bcisk, delikatnego buziaczka, kiedy tego nie chce, i nie on t\u0105 potrzeb\u0119 przekaza\u0142. Tak bardzo chcieliby\u015bmy, aby chocia\u017c mowa Kubusia by\u0142a zrozumia\u0142a, p\u0142ynna . Niestety, jeszcze nie jest. Zrobi\u0142 OGROMNY post\u0119p w tej materii, jednak tona pracy przed\u00a0 terapeutami , nade wszystko dzieckiem.\u00a0 Tak bardzo wierz\u0119, \u017ce\u00a0 kolejne dni\u00a0 b\u0119d\u0105 rodzi\u0142y owoce tej ci\u0119\u017ckiej pracy. Wierz\u0119 i mam NADZIEJ\u0118\u2026a ona\u2026ona odchodzi ostatnia…<\/strong><\/span><\/em><\/em><\/p>\n MOTYLKU, nic si\u0119 nie b\u00f3j…obok jest zawsze Tw\u00f3j <\/strong><\/span><\/em> „Ach, gdyby tak od razu, ka\u017cdy zrozumie\u0107 m\u00f3g\u0142, \u017ce lepsza droga bez drogowskaz\u00f3w, ni\u017c drogowskazy bez dr\u00f3g”. <\/strong>Stanis\u0142aw Jerzy Lec<\/span><\/a><\/span><\/p>\n „Istnieje cel, ale nie ma drogi: to co nazywamy drog\u0105, jest wahaniem”.<\/strong><\/span>\u00a0Franz Kafka<\/a><\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" http:\/\/www.gavagai.pl\/society\/index.php\u00a0 – zapo\u017cyczony tekst ze strony Colin Wilson Paso\u017cyty umys\u0142u \u00a0[…]je\u015bli kto\u015b cho\u0107 raz nauczy si\u0119 korzysta\u0107 z w\u0142asnego umys\u0142u, reszta jest ju\u017c rzecz\u0105 \u0142atw\u0105. To kwestia prze\u0142amania nawyku, kt\u00f3ry […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"Layout":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4330"}],"collection":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4330"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4330\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4330"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4330"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4330"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n \u00a0\u00a0\u00a0Pomy\u015blcie przez chwil\u0119 o tym, co si\u0119 dzieje, gdy regulujecie lornetk\u0119. Przesuwacie ma\u0142e pokr\u0119t\u0142o – i wszystko jest zamazane. Nagle jeden dodatkowy ruch – i wszystko staje si\u0119 jasne i wyraziste. Pomy\u015blcie teraz, co si\u0119 dzieje, kiedy kto\u015b wam m\u00f3wi: „Stary Iksi\u0144ski zmar\u0142 zesz\u0142ej nocy”. Zazwyczaj umys\u0142 mamy tak przepe\u0142niony innymi sprawami, ze nie czujemy w og\u00f3le nic – albo inaczej – uczucia s\u0105 tak m\u0119tne i niejasne, jak \u017ale nastawiona lornetka. By\u0107 mo\u017ce w tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej, siedz\u0105c spokojnie w swoim pokoju i co\u015b czytaj\u0105c, przypominamy sobie o starym Iksi\u0144skim, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie zmar\u0142. Przez moment poczujemy silny smutek; nast\u0105pi\u0142o skrystalizowanie uczucia. Czy trzeba czego\u015b jeszcze, by przekona\u0107 si\u0119, \u017ce uczucie i spostrzeganie s\u0105 zasadniczo tym samym?<\/strong><\/span><\/p>\n![\"\"](\"..\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/100_2489.jpg\" "\\"100_2489\\"")
<\/a>![\"\"](\"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/100_2484.jpg\" "\\"100_2484\\"")
<\/a>Anio\u0142 Str\u00f3\u017c Mamusia i Tatu\u015b Tw\u00f3j Anio\u0142 ..Cho\u0107 szlak bardzo wyboisty – pokonamy go.Idziemy tylko do przodu..A w drodze…jest te\u017c czas na odpoczynek…przecie\u017c wiesz S\u0142oneczko moje .Kocham Was tak mocno.<\/strong><\/span><\/em>..<\/p>\n