{"id":3565,"date":"2011-06-12T14:38:48","date_gmt":"2011-06-12T14:38:48","guid":{"rendered":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=3565"},"modified":"2011-06-12T14:38:48","modified_gmt":"2011-06-12T14:38:48","slug":"autyzm-postrzegany-oczyma-i-dusza","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=3565","title":{"rendered":"AUTYZM POSTRZEGANY OCZYMA I DUSZ\u0104…"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>\"\"<\/a><\/p>\n

Artyku\u0142 Pani Barbary S\u0119dzimir – wychowawczyni dzieci autystycznych w Przedszkolu nr 122 w Krakowie\u00a0 \u0179r\u00f3d\u0142o _ Internet<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Czym jest autyzm? Opracowano wiele naukowych definicji tego zaburzenia, lecz \u017cadna z nich nie oddaje istoty rzeczy, poniewa\u017c tak naprawd\u0119 dot\u0105d nie wiadomo, czym jest autyzm. Nie jest znana jego geneza, nie do ko\u0144ca wiadomo, jakie mog\u0105 by\u0107 rokowania, nie ma s\u0142usznej metody terapii. S\u0105 tylko hipotezy, przypuszczenia, pr\u00f3by stosowania rozmaitych metod. <\/strong><\/span>M\u00f3wi\u0105c najpro\u015bciej, autyzm to brak umiej\u0119tno\u015bci komunikowania si\u0119 z otoczeniem. Pod poj\u0119ciem komunikacji rozumiemy nie tylko j\u0119zyk m\u00f3wiony, ale i wszelkie inne sposoby komunikowania si\u0119 (gesty, mimika itp.)<\/strong><\/span><\/p>\n

Autyzm to tak\u017ce: <\/strong><\/span>
\n – brak poczucia to\u017csamo\u015bci (dziecko nie wie, \u017ce jest osob\u0105), <\/strong><\/span>
\n – zaburzenia spostrzegania i czucia, <\/strong><\/span>
\n – potencjalna inteligencja.<\/strong><\/span><\/p>\n

Te pierwotne zaburzenia wp\u0142ywaj\u0105 negatywnie na zachowanie dziecka i prowadz\u0105 do: <\/strong><\/span>
\n – agresji, <\/strong><\/span>
\n – autoagresji, <\/strong><\/span>
\n – stereotypii zachowa\u0144, <\/strong><\/span>
\n – niezrozumienia konwencji i regu\u0142 (dziecko jest jakby „przybyszem z obcej planety”), <\/strong><\/span>
\n – zahamowania rozwoju intelektualnego.<\/strong><\/span><\/p>\n

Jak to wszystko mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na funkcjonowanie rodziny, w kt\u00f3rej takie dziecko przychodzi na \u015bwiat? <\/strong><\/span>
\n „Byli\u015bmy m\u0142odzi, zdrowi, wykszta\u0142ceni. Nasze dzieci mia\u0142y by\u0107 wspania\u0142e, nasza rodzina doskona\u0142a i szcz\u0119\u015bliwa”. Mi\u0142o\u015b\u0107, stabilizacja, nadzieja, plany na przysz\u0142o\u015b\u0107. Nikt nie oczekuje nieszcz\u0119\u015bcia, je\u015bli wcze\u015bniej go nie do\u015bwiadcza\u0142. Rodzi si\u0119 dziecko, oczekiwane, pi\u0119kne, zdrowe. Rodzice s\u0105 dumni i szcz\u0119\u015bliwi. Dziecko pozornie rozwija si\u0119 wspaniale, ale matka, czy te\u017c osoba, kt\u00f3ra najwi\u0119cej przebywa z dzieckiem czuje, \u017ce co\u015b jest nie w porz\u0105dku. Dziecko w momencie, gdy matka zbli\u017ca si\u0119 do niego, krzyczy, pr\u0119\u017cy si\u0119, zanosi si\u0119 od p\u0142aczu, czasem sinieje i wygl\u0105da jakby si\u0119 dusi\u0142o. Matka zaczyna ba\u0107 si\u0119 kontaktu ze swoim dzieckiem, zaczyna ogranicza\u0107 te kontakty do koniecznego minimum, bo wyczuwa, \u017ce przynosz\u0105 one dziecku cierpienie. Wszystko to k\u0142\u00f3ci si\u0119 z jej dotychczasow\u0105 (cz\u0119sto ksi\u0105\u017ckow\u0105) wiedz\u0105 o istocie macierzy\u0144stwa. Psycholog powiedzia\u0142by, \u017ce znajduje si\u0119 w stanie ostrego dysonansu poznawczego. Jej wiedza w konfrontacji z rzeczywisto\u015bci\u0105 staje si\u0119 nieu\u017cyteczna. Ka\u017cda matka kocha swoje dziecko, wszyscy o tym wiemy, ale nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy zawsze kochamy za co\u015b, za to, \u017ce dziecko wyci\u0105ga do nas r\u0105czki, u\u015bmiecha si\u0119, z ka\u017cdym dniem ma z nami coraz lepszy kontakt. Dziecko autystyczne odpycha matk\u0119, odwraca g\u0142ow\u0119, wydaje si\u0119 by\u0107 wrogie. Wzajemne kontakty pe\u0142ne s\u0105 strachu i b\u00f3lu. Matka my\u015bli czasem: „Bo\u017ce, ja nie kocham tego dziecka, jestem z\u0142\u0105 matk\u0105, ze mn\u0105 musi by\u0107 co\u015b nie w porz\u0105dku. Cz\u0119sto utwierdzaj\u0105 j\u0105 w tym lekarze, do kt\u00f3rych zaniepokojona w ko\u0144cu si\u0119 udaje. M\u00f3wi\u0105: „Czego pani chce od tego dziecka, wspaniale si\u0119 rozwija, to pani by\u0107 mo\u017ce potrzebna jest pomoc psychiatryczna”.<\/strong><\/span>
\n Zaczynaj\u0105 narasta\u0107 problemy: zachowanie dziecka jest coraz bardziej dziwaczne. Pojawiaj\u0105 si\u0119 stereotypie – dziecko np. ca\u0142y dzie\u0144 kr\u0119ci si\u0119 w k\u00f3\u0142ko, albo uk\u0142ada patyczki jeden obok drugiego, b\u0105d\u017a buduje wysokie wie\u017ce z klock\u00f3w. Nie reaguje na polecenia. Sprawia wra\u017cenie, jakby nic nie s\u0142ysza\u0142o (cz\u0119sto zreszt\u0105 pierwsz\u0105 diagnoz\u0105 autyzmu jest g\u0142uchota). Nie reaguje na polecenia. Gdy przerywa mu si\u0119 jego zabaw\u0119, reaguje agresj\u0105 lub autoagresj\u0105. Agresj\u0105 reaguje tak\u017ce, gdy w swoim otoczeniu dostrze\u017ce jak\u0105\u015b zmian\u0119, np. gdy jego ulubiona kaczuszka zostanie przesuni\u0119ta o dwa centymetry w lewo. Zdarza si\u0119, \u017ce ca\u0142y dzie\u0144 rozpaczliwie krzyczy, a nikt nie jest w stanie mu pom\u00f3c, bo nikt nie potrafi si\u0119 domy\u015bli\u0107, o co mu chodzi. <\/strong><\/span>Coraz bardziej zaniepokojeni rodzice udaj\u0105 si\u0119 w ko\u0144cu do specjalisty, najcz\u0119\u015bciej neurologa czy psychiatry. Jest to bardzo wa\u017cny moment, czasem przes\u0105dzaj\u0105cy o dalszych losach dziecka i jego rodziny. Niestety, zdarza si\u0119 i to wcale nie tak rzadko, \u017ce \u00f3w specjalista (czasem z wysokim cenzusem naukowym), do kt\u00f3rego zwracamy si\u0119 z pe\u0142nym zaufaniem, oczekuj\u0105c diagnozy i pomocy, m\u00f3wi z kamiennym wyrazem twarzy: „To jest dziecko uszkodzone, nie da si\u0119 go wyleczy\u0107, nic z niego nie b\u0119dzie, pani jest m\u0142oda, niech pani sobie urodzi nast\u0119pne”. Trudno w to uwierzy\u0107, ale s\u0105 to prawdziwe s\u0142owa cytowane przez matki. <\/strong><\/span>
\n Rodzina pozna\u0142a ju\u017c diagnoz\u0119. Rozpada si\u0119 nagle ca\u0142y dot\u0105d uporz\u0105dkowany \u015bwiat. To, co dot\u0105d by\u0142o wa\u017cne, przestaje mie\u0107 znaczenie. Chwilowo \u017cyje si\u0119 jakby w zawieszeniu. Z czasem oczywi\u015bcie nast\u0119puje adaptacja do tej sytuacji, przystosowanie si\u0119 do jakiego\u015b nowego modelu \u017cycia. <\/strong><\/span>
\n Ka\u017cda taka rodzina na pocz\u0105tku swojej drogi ma do wyboru dwa wyj\u015bcia. Pierwsze – to (o czym zawsze informuje lekarz) oddanie dziecka do plac\u00f3wki opieku\u0144czej. Drugie, to pozostawienie dziecka w rodzinie. Decyzja ta jest pocz\u0105tkiem d\u0142ugiej, trudnej, o nieprzewidywalnym ko\u0144cu drogi. <\/strong><\/span>
\n Problemy, jakie staj\u0105 si\u0119 w tym momencie udzia\u0142em rodziny, przychodz\u0105 z zewn\u0105trz i od wewn\u0105trz. Te z zewn\u0105trz zwi\u0105zane s\u0105 osobami b\u0105d\u017a z instytucjami, od kt\u00f3rych rodzina ma nadziej\u0119 uzyska\u0107 pomoc. Jak\u017ce cz\u0119sto spotykamy si\u0119 tu z niekompetencj\u0105 i bezduszno\u015bci\u0105. <\/strong><\/span>
\n Pierwszy lekarz-specjalista, kt\u00f3ry styka si\u0119 z dzieckiem i stawia diagnoz\u0119 (bywa, \u017ce nie do ko\u0144ca s\u0142uszn\u0105) najcz\u0119\u015bciej ogranicza si\u0119 tylko do podania tej\u017ce diagnozy. Nie jest w stanie wskaza\u0107 innych specjalist\u00f3w czy terapeut\u00f3w, kt\u00f3rzy mogliby kontynuowa\u0107 prac\u0119 z dzieckiem, nie jest w stanie wskaza\u0107 plac\u00f3wek, kt\u00f3re teraz czy w przysz\u0142o\u015bci mog\u0142yby \u015bwiadczy\u0107 pomoc, nie jest w stanie poinformowa\u0107 rodzic\u00f3w o przys\u0142uguj\u0105cych im prawach (np. o zasi\u0142ku piel\u0119gnacyjnym), nie nale\u017cy to bowiem do jego obowi\u0105zk\u00f3w. <\/strong><\/span>
\n Rodzice sami, na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 musz\u0105 dociera\u0107 do informacji, musz\u0105 walczy\u0107 o pomoc dla swojego dziecka (czasem jest to walka o przetrwanie rodziny). Trzeba wzi\u0105\u0107 tu pod uwag\u0119, \u017ce w tym pierwszym okresie, po druzgoc\u0105cej diagnozie, nast\u0119puje tzw. faza szoku, kiedy rodzice nie s\u0105 w stanie dzia\u0142a\u0107 efektywnie i racjonalnie. Czasem na d\u0142ugo zasklepiaj\u0105 si\u0119 w cierpieniu, unikaj\u0105 kontakt\u00f3w z rodzin\u0105 i przyjaci\u00f3\u0142mi. Od nas, specjalist\u00f3w, terapeut\u00f3w, przyjaci\u00f3\u0142 zale\u017cy, by faza ta trwa\u0142a jak najkr\u00f3cej. Nie nale\u017cy oczywi\u015bcie pociesza\u0107, \u017ce g\u0142\u0119boko autystyczne dziecko za par\u0119 lat b\u0119dzie normalne, ale nie wolno pozbawia\u0107 nadziei. Trzeba ukaza\u0107 mo\u017cliwo\u015bci, perspektywy dobrego udanego \u017cycia w tak drastycznie zmienionej sytuacji. <\/strong><\/span>Rodzice dzieci autystycznych w naszym kraju walcz\u0105 o wszystko. Powo\u0142uj\u0105 fundacje, pozyskuj\u0105 specjalist\u00f3w, doprowadzaj\u0105 do zak\u0142adania o\u015brodk\u00f3w szkolno-wychowawczych dla swoich dzieci, zak\u0142adaj\u0105 grupy wsparcia dla siebie. Walcz\u0105 o przetrwanie powsta\u0142ych ju\u017c szk\u00f3\u0142, o\u015brodk\u00f3w, poradni. Cz\u0119sto ze strony urz\u0119dnik\u00f3w s\u0142ysz\u0105: jak si\u0119 ma takie dziecko, to trzeba siedzie\u0107 w domu i zajmowa\u0107 si\u0119 nim. <\/strong><\/span><\/em>
\n Czynniki zewn\u0119trzne to tak\u017ce reakcje otoczenia na dziwaczne i trudne zachowania dzieci autystycznych. Dziecko takie nie rozumie konwencji spo\u0142ecznych: krzyczy na ulicy, pluje na przechodni\u00f3w, ugryzie pani\u0105 w urz\u0119dzie, \u017c\u0105da miejsca siedz\u0105cego w autobusie, chocia\u017c jest silne i zdrowe. Matka zewsz\u0105d s\u0142yszy: „co za wychowanie, co za rodzice, to skandal, jak si\u0119 ma takie dziecko, to trzeba trzyma\u0107 je w domu”. <\/strong><\/span>
\n A w domu…, tu przechodzimy do problem\u00f3w, kt\u00f3re powstaj\u0105 wewn\u0105trz rodziny. <\/strong><\/span>
\n – Dziecko ca\u0142ymi godzinami krzyczy, nie pozwala do siebie podej\u015b\u0107, rodzice nie wiedz\u0105 co si\u0119 dzieje, jak mu pom\u00f3c. Czuj\u0105 si\u0119 winni, \u017ce nie rozpoznaj\u0105 potrzeb dziecka. <\/strong><\/span>
\n – Uroczyste przyj\u0119cie rodzinne. Dziecko ca\u0142y czas rozpaczliwie p\u0142acze. \u015aci\u0105ga ze sto\u0142u obrus z ca\u0142\u0105 zastaw\u0105. <\/strong><\/span>
\n – Wizyta u znajomych. Dziecko, korzystaj\u0105c z chwili nieuwagi, wylewa na dywan i now\u0105 kanap\u0119 butelk\u0119 lepkiego soku, niszczy od wielu lat hodowan\u0105 ro\u015blin\u0119 doniczkow\u0105. Na to wszystko starczy p\u00f3\u0142 minuty. Znajomi ju\u017c raczej nie zaprosz\u0105, a poczucie winy zostaje, przecie\u017c mo\u017cna by\u0142o uwa\u017ca\u0107. <\/strong><\/span>
\n – Agresja, dziecko gryzie, kopie, drapie cz\u0119sto bez wiadomej dla otoczenia przyczyny. Rodzice, rodze\u0144stwo, obiekty tej agresji, cierpi\u0105. Cierpi te\u017c samo dziecko. Nie wiedz\u0105 jak sobie nawzajem pom\u00f3c. <\/strong><\/span>
\n To tylko kilka scenek z \u017cycia rodziny z dzieckiem autystycznym. <\/strong><\/span>
\n Codzienno\u015b\u0107 takiej rodziny to sta\u0142a niepewno\u015b\u0107 tego, co zdarzy si\u0119 jutro – strach, zm\u0119czenie, zdenerwowanie, poczucie winy i niekompetencji rodzicielskiej, czasem izolacja spo\u0142eczna. <\/strong><\/span>
\n W takiej atmosferze trudno o prawid\u0142owe relacje pomi\u0119dzy cz\u0142onkami rodziny. Narastaj\u0105 problemy, niepowodzenia. Czasem dochodzi do rozpadu rodziny (gdy np. ojciec odchodzi), czasem jest tak, \u017ce rodzina formalnie istnieje, ale jej cz\u0142onkowie faktycznie \u017cyj\u0105 obok siebie, obwiniaj\u0105c si\u0119 nawzajem, maj\u0105c do siebie nieustanne pretensje. Wtedy by uratowa\u0107 rodzin\u0119, potrzebna jest profesjonalna pomoc psychologa. <\/strong><\/span>
\n Jednak nie tylko profesjonali\u015bci s\u0105 wa\u017cni. Je\u015bli kiedy\u015b zobaczycie dziwacznie, niew\u0142a\u015bciwie zachowuj\u0105ce si\u0119 dziecko, nie r\u00f3bcie g\u0142o\u015bnych, nieprzyjemnych uwag, czy awantur. U\u015bmiechnijcie si\u0119, oka\u017ccie zrozumienie. By\u0107 mo\u017ce to jest w\u0142a\u015bnie dziecko autystyczne. Je\u015bli znacie rodziny, gdzie istnieje podobny problem: zatelefonujcie od czasu do czasu, zapro\u015bcie do siebie, zaofiarujcie pomoc. To niedu\u017co, ale dla tych ludzi to naprawd\u0119 mo\u017ce bardzo wiele znaczy\u0107.(..)<\/strong><\/span><\/p>\n

Pani Barbaro\u2026dzi\u0119kuj\u0119, dzi\u0119kuj\u0119 z ca\u0142ego serca w imieniu swoim , rodzic\u00f3w, bliskich dzieci dotkni\u0119tych Autyzmem. Postrzega Pani problem oczyma fachowca, specjalisty, kt\u00f3ry co dnia wspiera osoby INNE\u2026Nie ka\u017cdy\u2026.niestety postrzega ten stan tak czytelnie jak Pani\u2026I to jest bardzo, bardzo smutne\u2026Brak wiedzy mo\u017ce tak bardzo skrzywdzi\u0107 nie tylko osoby z Autyzmem , ale te\u017c bliskich\u2026 Dzi\u0119kuj\u0119 Pani Barbaro, dzi\u0119kuj\u0119\u2026\u017ce mog\u0142am pozna\u0107 Pani\u0105 wirtualnie\u2026dzi\u0119kuj\u0119 za ten przekaz\u2026mo\u017ce wi\u0119cej os\u00f3b zrozumie , czym jest AUTYZM\u2026jak \u017cy\u0107 i wspiera\u0107 t\u0105 INNO\u015a\u0106\u2026.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Artyku\u0142 Pani Barbary S\u0119dzimir – wychowawczyni dzieci autystycznych w Przedszkolu nr 122 w Krakowie\u00a0 \u0179r\u00f3d\u0142o _ Internet Czym jest autyzm? Opracowano wiele naukowych definicji tego zaburzenia, lecz \u017cadna z nich […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"Layout":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3565"}],"collection":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3565"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3565\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3565"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}