[youtube]http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=KC_OyBHwjZ8[\/youtube]<\/p>\n
Fragmenty z ksi\u0105zki \u201e Przyjaciel Ben\u201d ; \u0179r\u00f3d\u0142o : Internet<\/p>\n
Nowa ksi\u0105\u017cka A Friend Like Ben (Przyjaciel Ben) opowiada niezwykle poruszaj\u0105c\u0105 histori\u0119, jak samotny i ci\u0105gle rozgniewany George, zamkni\u0119ty w swoim autystycznym \u015bwiecie, znalaz\u0142 ocalenie w wiernym zwierz\u0105tku. [youtube]http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=KC_OyBHwjZ8[\/youtube] Fragmenty z ksi\u0105zki \u201e Przyjaciel Ben\u201d ; \u0179r\u00f3d\u0142o : Internet Nowa ksi\u0105\u017cka A Friend Like Ben (Przyjaciel Ben) opowiada niezwykle poruszaj\u0105c\u0105 histori\u0119, jak samotny i ci\u0105gle rozgniewany George, zamkni\u0119ty […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"Layout":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3053"}],"collection":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3053"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3053\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3053"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3053"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3053"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nKiedy wesz\u0142am do sypialni, stan\u0119\u0142am jak wryta i zobaczy\u0142am George’a. Chcia\u0142am krzycze\u0107, ale wiedzia\u0142am, \u017ce musia\u0142am si\u0119 opanowa\u0107. Jako\u015b zdo\u0142a\u0142 otworzy\u0107 okno i wyszed\u0142 na zewn\u0105trz. Sta\u0142 po drugiej stronie szyby, go\u0142e stopy na gzymsie obok otwartego okna. Trzecie pi\u0119tro.
\n„Co chcesz zrobi\u0107, George?” zapyta\u0142am. Patrzy\u0142 w jaki\u015b punkt za moj\u0105 g\u0142ow\u0105. George nie mia\u0142 poczucia niebezpiecze\u0144stwa. Spojrza\u0142am na zegarek, jakby mnie to nic nie obchodzi\u0142o. „Ju\u017c p\u00f3\u017ano, George,” powiedzia\u0142am, usi\u0142uj\u0105c ukry\u0107 w g\u0142osie panik\u0119.
\nPo chwili przeszed\u0142 z powrotem po gzymsie i wszed\u0142 do pokoju. Autyzm czasami czyni\u0142 \u015bwiat Georga bardzo samotnym, dla innych dzieci George by\u0142 tak niezrozumia\u0142y, jak one by\u0142y dla niego. Ba\u0142y si\u0119 jego atak\u00f3w w\u015bciek\u0142o\u015bci, krzyk\u00f3w i wrzask\u00f3w, kiedy przera\u017ca\u0142 go ich ha\u0142as i poszturchiwanie go na szkolnym korytarzu.
\nSamo doprowadzanie go do szko\u0142y by\u0142o nie lada wyczynem: kiedy przeje\u017cd\u017ca\u0142y samochody wsadza\u0142 g\u0142ow\u0119 w \u017cywop\u0142ot, tak bardzo przera\u017ca\u0142 go ha\u0142as. Kiedy kto\u015b wchodzi\u0142 niespodziewanie do mieszkania, zwija\u0142 si\u0119 w k\u0142\u0119bek i zaczyna\u0142 si\u0119 ko\u0142ysa\u0107. Nienawidzi\u0142 nawi\u0105zywania kontaktu wzrokowego. Jego emocje by\u0142y jak gotuj\u0105cy si\u0119 czajnik i musia\u0142am go przed nimi chroni\u0107, bo m\u00f3g\u0142 wyrz\u0105dzi\u0107 sobie krzywd\u0119 \u2013 gryz\u0142 si\u0119 po r\u0119kach do krwi, albo ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 za w\u0142osy tak, \u017ce na g\u0142owie mia\u0142 \u017cywe cia\u0142o.
\nW g\u0142\u0119bi duszy czu\u0142am, \u017ce w jaki\u015b spos\u00f3b znajd\u0119 klucz by otworzy\u0107 to co w nim siedzi \u2013 tylko nigdy bym sobie nie pomy\u015bla\u0142a, \u017ce b\u0119dzie on w kszta\u0142cie puszystego czarno-bia\u0142ego kota o m\u0105drych zielonych oczach. Pomimo, \u017ce od dziecka kocha\u0142am zwierz\u0119ta i zawsze mia\u0142am niechciane przez innych zwierz\u0119ce sierotki w domu i na zewn\u0105trz, by\u0142am zdeterminowana by nie zosta\u0107 oficjalnym w\u0142a\u015bcicielem kota.
\nBy\u0142am na pe\u0142ny etat zaj\u0119ta opiek\u0105 nad Georgem \u2013 w nocy spa\u0142 tylko 3 czy 4 godziny. Nie interesowa\u0142 si\u0119 niczym, w przeciwie\u0144stwie do innych dzieci. Trudno mu by\u0142o nawi\u0105za\u0107 jakikolwiek kontakt.
\nPewnego letniego poranka w 2006 roku, kiedy George mia\u0142 10 lat, przyby\u0142 do nas dachowiec i wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. Zabra\u0142am go do weterynarza na badania.
\nKiedy George zobaczy\u0142 go, spojrza\u0142 prosto w te kocie oczy. Zwykle nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 czyjego\u015b spojrzenia na d\u0142u\u017cej ni\u017c u\u0142amek sekundy. Potem zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do kota wysokim \u015bpiewnym g\u0142osem, kt\u00f3rego nigdy przedtem nie s\u0142ysza\u0142em. By\u0142 to taki rodzaj g\u0142osu, jakim ludzie zwracaj\u0105 si\u0119 do dzieci, pe\u0142ny mi\u0142o\u015bci, a kot natychmiast go s\u0142ucha\u0142.
\nW momencie kiedy zobaczy\u0142am t\u0119 iskr\u0119 porozumienia mi\u0119dzy nimi, wiedzia\u0142am, \u017ce Ben b\u0119dzie nasz. Zobaczy\u0142am przeb\u0142ysk czego\u015b, za czym zawsze t\u0119skni\u0142am, a co zabra\u0142o mi ca\u0142e \u017cycie by zobaczy\u0107 \u2013 mojego syna okazuj\u0105cego mi\u0142o\u015b\u0107 innej \u017cywej istocie. Wszystko na co mog\u0142am mie\u0107 nadziej\u0119, to by\u0142 ten kot, \u017ce on zostanie jego przyjacielem. Ale nigdy nie mog\u0142abym przypuszcza\u0107, \u017ce on na zawsze zmieni nasze \u017cycie. <\/span>
\nBen pojawi\u0142 si\u0119 w odpowiednim momencie, by da\u0107 synowi to, czego najbardziej potrzebowa\u0142 \u2013 akceptacj\u0119. Chodzi\u0142 za Georgem od momentu kiedy si\u0119 obudzi\u0142, do chwili kiedy wchodzi\u0142 na pi\u0119tro do sypialni. Otwiera\u0142 w nim drzwi i kiedy wchodzili\u015bmy przez nie razem, odkrywali\u015bmy nowy \u015bwiat. „Ptak uciek\u0142 od niego, ale on zdob\u0119dzie skrzyd\u0142a i we\u017amie go w niewol\u0119. Ben potrafi lata\u0107 jak samolot. Kiedy\u015b by\u0142 pilotem”. George nigdy nie m\u00f3g\u0142 mi nic takiego powiedzie\u0107. W rozmowach z Benem m\u00f3g\u0142 porusza\u0107 ka\u017cdy temat, o kt\u00f3rym s\u0142ysza\u0142 w swojej bogatej wyobra\u017ani. <\/span>
\nCzasem gubili\u015bmy si\u0119 na ca\u0142e godziny wyobra\u017caj\u0105c sobie przygody Bena i prawie zapomnia\u0142am jak cichy by\u0142 dom zanim przyby\u0142 Ben. Nasze dni by\u0142y pe\u0142ne rozm\u00f3w i \u015bmiechu i teraz szcz\u0119\u015bcie George’a zaczyna si\u0119 przed\u0142u\u017ca\u0107 z dnia na dzie\u0144, z tygodnia na tydzie\u0144, kiedy zacz\u0105\u0142 pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 Benem by mi powiedzie\u0107 to, czego nie m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 wprost do mnie – swoje my\u015bli, uczucia i historie, kt\u00f3re ci\u0105gle wype\u0142nia\u0142y jego wyobra\u017ani\u0119.
\nBen by\u0142 z nami tak bardzo blisko, \u017ce nawet kiedy wybiega\u0142, by\u0142 r\u00f3wnie\u017c z nami, gdy\u017c rozmawiali\u015bmy o nim ca\u0142y czas. George znalaz\u0142 r\u00f3wnie\u017c innego przyjaciela opr\u00f3cz Bena, by\u0142 to ch\u0142opiec s\u0105siad\u00f3w o imieniu Arthur. „Jeste\u015b moim najlepszym przyjacielem,” m\u00f3wi\u0142 George do Artura kiedy patrzy\u0142 w przestrze\u0144. By\u0142am pewna, \u017ce weso\u0142a strona George’a ujawniona przez Bena pomog\u0142a mu zaprzyja\u017ani\u0107 si\u0119 z Arthurem. <\/span>
\nJego pierwsza prawdziwa przyja\u017a\u0144 by\u0142a jakby skokiem, kt\u00f3ry Ben pom\u00f3g\u0142 mu zrobi\u0107. We wrze\u015bniu 2009 roku, kiedy byli\u015bmy na wakacjach w Egipcie, ojciec George’a wprowadzi\u0142 si\u0119 do nas by opiekowa\u0107 si\u0119 Benem. Drugiego wieczoru zadzwoni\u0142 i powiedzia\u0142, \u017ce nie widzia\u0142 Bena od 24 godzin. Co\u015b by\u0142o nie tak. Ben nigdy nie oddala\u0142 si\u0119 od domu. Kocha\u0142 sw\u00f3j dom i nigdy nie wychodzi\u0142 dalej ni\u017c do ogrodu. Poczu\u0142am zimno i zacz\u0119\u0142am si\u0119 trz\u0105\u015b\u0107. Nie mogli\u015bmy bez niego \u017cy\u0107. By\u0142o to niemo\u017cliwe. Musia\u0142 wr\u00f3ci\u0107 do domu. Rozp\u0142aka\u0142am si\u0119. <\/span>
\nW jednej chwili stracili\u015bmy co\u015b bezcennego, a w nast\u0119pnej zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce to co\u015b odesz\u0142o. W momencie kiedy spojrza\u0142am w oczy George’a, wiedzia\u0142am co mi zabrano i jak bardzo George z\u017ay\u0142 si\u0119 z Benem. Jedynym, co \u015bwiadczy\u0142o o b\u00f3lu i panice, jakie odczuwa\u0142 George, by\u0142y jego sztywno wykr\u0119cone r\u0119ce. Tak robi\u0142 kiedy by\u0142 m\u0142odszy i zdenerwowany. <\/span>
\nNatychmiast zorganizowa\u0142am powrotny lot to domu. Wiedzia\u0142am, \u017ce niewielu zrezygnowa\u0142oby z wakacji po to by szuka\u0107 kota, ale nie mieli\u015bmy wyboru. Dla George’a i mnie Ben by\u0142 czym\u015b du\u017co wa\u017cniejszym ni\u017c tylko kotem. By\u0142 jego oknem na \u015bwiat, kluczem do drzwi, kt\u00f3re go otwiera\u0142y. Musia\u0142am go znale\u017a\u0107, gdy\u017c by\u0142am bardziej przera\u017cona ni\u017c mog\u0119 wyrazi\u0107 tym, \u017ce nigdy znowu w oczach George’a nie zobacz\u0119 tego b\u0142ysku. <\/span>
\nWidzia\u0142am tylko jeden spos\u00f3b by powr\u00f3ci\u0142. Musia\u0142am go znale\u017a\u0107. W domu George spojrza\u0142 na mnie lodowatym wzrokiem i powiedzia\u0142: „Ty to zrobi\u0142a\u015b. Chcia\u0142a\u015b \u017ceby odszed\u0142 i to zrobi\u0142. To twoja wina.” <\/span>
\nOgarn\u0119\u0142o mnie straszne poczucie winy. Wszystko wydawa\u0142o si\u0119 zatrzyma\u0107, jakby z naszego domu odesz\u0142o \u017cycie. By\u0142am pewna, \u017ce bez Bena George si\u0119 cofnie do czasu zanim w nasze \u017cycie wkroczy\u0142 Ben, zdawa\u0142am sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce nie mog\u0142abym tego znie\u015b\u0107. Postanowi\u0142am go odnale\u017a\u0107. Zarejestrowa\u0142am go w internecie na stronie zagubionych zwierz\u0105t. Na sznurkach do suszenia w ogrodzie zawiesi\u0142am jego kocyki, z jego zapachem w powietrzu by go przywo\u0142a\u0107. Nad rzek\u0105 rozrzuci\u0142am zawarto\u015b\u0107 worka z odkurzacza z nadziej\u0105, \u017ce wyw\u0119szy dom. <\/span>
\nW ogrodzie na sznurkach powywiesza\u0142am kawa\u0142ki \u015bwie\u017cej makreli, wiedzia\u0142am, \u017ce to pomo\u017ce. Porozwiesza\u0142am tysi\u0105ce plakat\u00f3w i og\u0142osze\u0144 oferuj\u0105cych 250 funt\u00f3w nagrody i codziennie sp\u0119dza\u0142am godziny je\u017cd\u017c\u0105c autem w ka\u017cde miejsce kt\u00f3re przysz\u0142o mi do g\u0142owy i rozdawa\u0142am ulotki. Rada miejska grozi\u0142a mi prokuratur\u0105 za za\u015bmiecanie. Z domu odesz\u0142o \u017cycie i \u015bmiech. „Nienawidz\u0119 ci\u0119” powtarza\u0142 George kiedy wraca\u0142 ze szko\u0142y. <\/span>
\nWielokrotnie m\u00f3wi\u0142 „Nie mog\u0119 oddycha\u0107” i odmawia\u0142 jedzenia. „Nie mog\u0119 prze\u0142yka\u0107. Wyskakuje mi serce”. A\u017c 21 grudnia zadzwoni\u0142 telefon. „Czy nazywa si\u0119 pani Julia Romp, a pani kot ma na imi\u0119 Ben?. Tak” – odpowiedzia\u0142am. „Tak m\u00f3wi\u0105 dane na mikroczipie. Kot jest u mnie \u2013 w Brighton.” <\/span>
\nDo Brighton jest oko\u0142o 100 km. Pad\u0142am na kanap\u0119. Kiedy tam dojecha\u0142am, kot obr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 w moim kierunku i wszystko co widzia\u0142am to te oczy \u2013 ogromne, zielone i m\u0105dre. „Ben!” \u2013 wykrzykn\u0119\u0142am i rzuci\u0142am si\u0119 na kolana.<\/span><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"