{"id":1621,"date":"2010-08-08T15:59:59","date_gmt":"2010-08-08T15:59:59","guid":{"rendered":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=1621"},"modified":"2010-08-08T15:59:59","modified_gmt":"2010-08-08T15:59:59","slug":"ulomnosc-w-obliczu-bezradnosci","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pokochajciekubusia.pl\/?p=1621","title":{"rendered":"U\u0141OMNO\u015a\u0106 W OBLICZU BEZRADNO\u015aCI.."},"content":{"rendered":"

Gra\u017cyna Bodora \u2013 fragmenty publikacji \u2013 \u017ar\u00f3d\u0142o Internet<\/p>\n

Dziecko autystyczne i jego rodzice<\/strong><\/h5>\n
Znaczenie i rola rodziny w ca\u0142okszta\u0142cie rozwoju dziecka jest kwesti\u0105 bezsporn\u0105. W odniesieniu do dziecka autystycznego rola rodziny wyra\u017anie wzrasta. Autystyk jest dzieckiem do pewnego stopnia wyj\u0105tkowym, potrzebuje od rodzic\u00f3w specjalnej pomocy, wymaga indywidualnego traktowania. Jego rozw\u00f3j zale\u017cy od warunk\u00f3w \u015brodowiskowych i w\u0142a\u015bciwego zaspokajania przez rodzic\u00f3w jego potrzeb.<\/h5>\n

Najbardziej obezw\u0142adnia bezsilno\u015b\u0107 i l\u0119k przed niepewn\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105. <\/em><\/p>\n

Gdy rozszerza si\u0119 zakres wiedzy rodzic\u00f3w o naturze kalectwa i mo\u017cliwo\u015bciach przyj\u015bcia dziecku z pomoc\u0105, zmniejsza si\u0119 poczucie beznadziejno\u015bci, i wzrasta ch\u0119\u0107 do dzia\u0142ania.\u201d \u00b7Dla dobra dziecka wa\u017cne jest, by rodzice chcieli i umieli okaza\u0107 mu swoje zadowolenie \u00a0i rado\u015b\u0107 z wszelkich jego osi\u0105gni\u0119\u0107 nawet wtedy, gdy s\u0105 one wyj\u0105tkowo skromne, nie powinni my\u015ble\u0107 o nim jako o dziecku skazanym na \u017cycie\u00a0 w poczuciu nieszcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n

Istotnym elementem postaw wobec niepe\u0142nosprawno\u015bci dziecka przejawianych w danej rodzinie jest wiedza. Podstaw\u0105 jej formowania stanowi\u0105 indywidualne do\u015bwiadczenia danej jednostki oraz funkcjonuj\u0105ce w jej otoczeniu stereotypy. Niedostatki wiedzy o dziecku mog\u0105 kszta\u0142towa\u0107 nieadekwatne wzgl\u0119dem jego mo\u017cliwo\u015bci oczekiwania.<\/p>\n

Obszary wiedzy to:<\/p>\n

    \n
  • Og\u00f3lna wiedza o autyzmie i towarzysz\u0105cych mu konsekwencjach, obraz posiadanego dziecka;<\/li>\n
  • Percepcja istniej\u0105cego systemu opieki i pomocy \u015bwiadczonej dzieciom z autyzmem oraz ich rodzinom<\/li>\n
  • Wyobra\u017cenia dotycz\u0105ce w\u0142asnej roli i mo\u017cliwo\u015bci.<\/li>\n<\/ul>\n

    Rodzicom na og\u00f3\u0142 trudno pogodzi\u0107 si\u0119 z my\u015bl\u0105, \u017ce ich dziecko jest niepe\u0142nosprawne. Upo\u015bledzenie niezale\u017cnie od stopnia i rozwoju, przygn\u0119bia wi\u0119kszo\u015b\u0107 rodzic\u00f3w.<\/p>\n

    Seria charakterystycznych reakcji to:<\/span><\/p>\n

      \n
    • nie uznawanie faktu upo\u015bledzenia,<\/li>\n
    • wiara w mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyleczenia,<\/li>\n
    • szukanie pomocy u r\u00f3\u017cnych lekarzy,<\/li>\n
    • rozpacz i poczucie winy.<\/li>\n<\/ul>\n

      Wyst\u0119puj\u0105ce w procesie adaptacji reakcje i zachowania przechodz\u0105 swoist\u0105 ewolucj\u0119\u00a0 o nast\u0119puj\u0105cych stadiach:<\/p>\n

        \n
      • szok psychiczny powsta\u0142y w momencie u\u015bwiadomienia sobie kalectwa dziecka (trwaj\u0105cy niejednokrotnie do roku),<\/li>\n
      • pr\u00f3by zaprzeczenia zaistnia\u0142ej sytuacji,<\/li>\n
      • uruchamianie reakcji l\u0119kowych, depresyjnych b\u0105d\u017a agresywnych,<\/li>\n
      • mechaniczne przystosowanie si\u0119 do wype\u0142niania codziennych obowi\u0105zk\u00f3w wobec dziecka bez pogodzenia si\u0119 z faktem jego niepe\u0142nosprawno\u015bci,<\/li>\n
      • w\u0142a\u015bciwa adaptacja polegaj\u0105ca na redefinicji istniej\u0105cej sytuacji, reorganizacji dotychczasowego \u017cycia i akceptacji warto\u015bci, jak\u0105 stanowi niepe\u0142nosprawne dziecko.<\/li>\n<\/ul>\n

        Procesowi zaakceptowania dziecka upo\u015bledzonego towarzysz\u0105 du\u017ce opory wewn\u0119trzne. Droga do akceptacji wiedzie zawsze przez faz\u0119 walki, zaprzeczenia i wyrzut\u00f3w sumienia. Pierwsza wiadomo\u015b\u0107 o niepe\u0142nosprawno\u015bci dziecka otrzymywana zazwyczaj \u00a0w pocz\u0105tkowych miesi\u0105cach jego \u017cycia lub w okresie przedszkolnym stanowi dla rodzic\u00f3w cios trudny do zniesienia i powoduj\u0105cy silny wstrz\u0105s uczuciowy, kt\u00f3ry objawia si\u0119 niekiedy szokiem lub wybuchem histerii. Potem nast\u0119puje ca\u0142a seria charakterystycznych reakcji: nie uznawanie faktu upo\u015bledzenia, wiara w mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyleczenia, szukanie pomocy u r\u00f3\u017cnych lekarzy, rozpacz i poczucie winy. Poczucie winy prowadzi z kolei do wzajemnego oskar\u017cania si\u0119 rodzic\u00f3w i szukania przyczyn upo\u015bledzenia, co powoduje wiele fa\u0142szywych posuni\u0119\u0107 dezintegruj\u0105cych \u017cycie rodzinne i powoduj\u0105cych nasilenie si\u0119 frustracji.<\/p>\n

        Przyczyn\u0105 powy\u017cszych reakcji mo\u017ce by\u0107:<\/p>\n